26 Yaşında lise 1 terk biri için ne düşünürsünüz?

okumak geçti

ama ben yapamam ilgilenmem gereken çok başka şeyler var

ne iş yapıyorsun , ama sen benim gibi 10.04.2012 tarihinden bu yana kendini eve kapatmadın hayattan soyutlamadın arkadaşın oldu sosyal hayatın oldu

ama ben kendimi sevmiyorum boyum kısa gözüm şaşı 1 kulağım duymuyor engelli kimliği arkadaşım yok kız eline dokunmam bile imkansız sorumluluk alamam gezemem tozamam sevemem sevilemem arkadaşım olmaz hayatın bir amacı yok hedefim hayalim yok taktığım ünlüler ne haltlar yapıyor

düşünmemek elde değil 10 yıl oldu 11 yıla giriyorum dile kolay , evde bilgisayar oynuyorum bilgisayar ve mastürbasyon bağımlısı oldum 10 sene oldu kendimi eve kapatalı sadece eve değil hayata psikolojim bozuldu zaten kilo aldım dişim fırçalamadım boyum kısa kaldı bakmadım kendime sevmiyorum kendimi , çık gez dolaş diyorsun marketten başka nereyi biliyorum ki , realde 1 tane arkadaşım yok , ömür boyu yalnızım ben.. yalnız kalma diyorsun ama bu imkansız

sen var ya harbi içimdeki sessin şu an böyle yaşamayı istiyorum nerden bildin ama pişmanlıklarım var hiç düşmemem gereken bir duruma düştüm ve depresyonu sevdim , millet benim gibi olmamak için çabalıyor benim gibi ezik olmamak için kalk kahvaltı et mastürbasyon yap az bilgisayar oyna yemek ye müzik dinle haber izle yat uyu bu hayat değil ama ne yaparsın ben hayatı anlamıyorum çok geri yabancı kaldım sorumluluk alma duygumu yitirdim birey hissetmiyorum adam gibi hiç özel hayatım olmayacak bir arkadaşım yanımda sonsuz bir kız arkadaş ölesiye ah nerde bir yandan istiyorum ama bir yandan da kendimi ve işi küçük görüyorum ben nasıl sorumluluk alırım , aslında kafamda düzelmek için planlar var ama uygulamaya koymuyorum , müslümanım ancak dinle hiç bir ilgim yok

ya çok saçma olacak ama benim senin gibi bir kıza ihtiyacım var motive açısından güven açısından keşke sevdiğim olsaydın

ya biliyorum söylediler ama onlara bakamıyorum içimden gelmiyor , ben çıkmak istediğimden bile şüpheliyim bu hapisden şeytan kazandı beni işsiz güçsüz günah işleten asalak biri olarak.. maneviyatım hiç yok , Allahın huzuruna çıkamayacak kadar günahkarım ama ben.. abdest hiç bilmiyorum cenabetim bilgisayarda ne izliyorum sen düşün.. doğru söylüyorsunda

ben düzelmek istiyorum ama bana engel olan bağımlılıklarım var tatlı gelen bunu yenmek çok zor , biliyorum hayatta her şey karı kız cinsellik değil ama başkaları için öyle , ben sadece yaşamadığım şeyleri yaşamak istiyorum

Ben aslında hiç zannettiğin gibi biri değilim yanlış anlıyorsun özür dilerim belki de ben yanlış anlatıyorum ben abazalığa keyfimden devam etmiyorum kolay mı sence 10 yıl böyle yaşadıkdan sonra bir anda kesitirip atmak herşeyi farklı bir kimliğe bürünmekden korkmayacak mısın

Bak ben düzelmek için kendimce fikirler buldum plan kurdum ama ona başlayamıyorum işte psikolojikman kötü hissediyorum kendimi küçük ezik görüyorum

Kendini hayattan soyutlamışsa sosyalliği kafasından silmişse

değil ama işte cehalet 7 kişilik ailem kimse lise mezunu olmadı

ben hiç bir zaman birey olmadım sevgilim arkadaşım olmadı bundan sonrada olmayacak birey ve ya adam değilim büyümedim

10 sene oldu bir 10 sene daha böyle maalesef