Neden İnsanlar Bu Kadar Kötü?

Yirmili yaşlarının başında hiç dostu olmayan biriyim. Kime güvenip sırtımı dayasam düştüm, kime muhabbet beslesem başkasına değiştirerek anlattığına şahit oldum, iftira atıldı, dedikodum yapıldı. Dost dediğim 3 gün yaşamadı, verdiğim değerin fazla geldiğini gördüm. Allah biliyor ben kalbimden kimse için fitne fesat, oyun geçirmedim. Sonuç olarak o kadar yalnız o kadar kötü hissediyorum ki. İnsanın hiç havadan sudan konuşacağı gün içinde yaptıklarını anlatacağı arkadaşı olmaz mı? Evliyim açıkçası eşim bana göre daha sosyal ve çoğu yere beni de dahil ediyor. Beraber geziyoruz. Bazen ortamda iğreti duruyor muşum gibi geliyor. Sanki eşim gönlümü yapmaya çalışıyor gibi. Bazen buradaki sorulara cevap verip diyaloğa geçiyorum. Arkadaş edinmeye çalışıyorum 2 gün sonra farklı niyetle geliyorlar. Gerçek hayatta edinemiyorum, güvenim kırıldı çünkü. Böyle ne kadar devam edecek bilmiyorum. Sadece içimi dökmek istedim. Benim gibi olan varsa; yalnız değilsin.