Kadınları anlayamıyorum ya da onlar mı çok üstten davranıyor?

İyi davranıyosun kanka arkadaş diyorlar, kötü davranıyorsun uzaklaşıyorlar, kıyamayıp köpek gibi de davranmak istemiyorum kırmamak için çünkü öte tarafta Allah'a hesap veremem kalp kırmaktan. Ama bi yandan da hiç kız arkadaşım olmadı, çok tecrübesizim. İlerde bu tecrübesizlikle aile kurmak gibi işlere girmek istemiyorum çünkü asla mutlu olacağıma inancım yok. Ezik gibi hissediyorum. Doğru kişi gibi saçmalıklara inanasım da gelmiyor. Bakınca o kadar çirkin de değilim, kişilik olarak da genelde ortamlarda lider karakterli bir insanım. Bana güveneni hiç yarı yolda bırakmadım. Şuanki insanların durumuna göre fazla da vefakar oldum, bana yapılan iyiliği unutmadım kötülüğü de yuttum ama unutmadım. Benim sorunum ne?