Gram mutlu değilim yaşamak için lütfen bana bir sebep söyler misiniz?

Anneme intihardan bahsettiğimde kendi seçimin beni ilgilendirmez demişti ve ailem ile hiç bir zaman pek duygusal bir bağım olmadı sanmıyorum üzüleceklerini

Ayrıca tabiki mutlu olacağım diye bir şey yok ama tam bunu kabullenmişken hayatın bana umut verip geri almasının acısının tarifi yok, resmen dalga geçiyor hayat benimle

Şöyle düşün, mesela sevdiğin biri en sıkıntılı anında sana diyor ki bak sana çok seveceğin bi hediye aldım ve hediyeyi arkasında saklıyor sende hani bakim bakim ne aldın diyerek heyecanla bekliyorsun sonra elini arkasından çıkarıp patt diye nah çekiyor sana. Hayatta bana bunu yapıyor ve ben bunu devamlı yaşıyorum bir kere bile umutlandığım bir şeyin gerçekleştiğini hatırlamıyorum. Ordan bakınca çok basit görınüyor her şey biliyorum ama basit değil işte.

Evet aileminde etkisi büyük bu konuda çünkü yalnız kaldığım zamanlarda yanımda olacak bir ailem olmadı ne zaman dertlerimi anlatsam bana karşı kullandılar her fırsatta ve ben bu ailedeki stres topu gibiyim ne zaman bir şeye öfkelenseler öfkelerini benden çıkardılar hep, şu an ise yanımda olabilecek akraba, dost, sevgili hiç kimse yok

Kendim içinde bir sebep bulamıyorum ki yaşamak için

Kendi kendimi mutlu edebilmem bi nebzede olsa mümkün evet ama onlarda çok para isteyen şeyler