Çevremdeki insnalardan nefret ediyorum?

Kendimi bildim bileli böyle hissediyorum. Ailem çokta mükemmel değil ama maddi açıdan ellerinden gelenleri yaparlar. Arkadaşlarım da iyi insanlar hiç bir arkadaşımın benim arkamdan konuştuğunu duymadim. Fakat istemsizce hepsinden nefret ediyorum. Bazenleri yüzlerini görmeye bile dayanamıyorum. Onları kırmak istemiyorum fakat içimdeki nefretten kusucakmış gibi oluyorum. Sizce bu nankörlük mü?