Neden sorgulamıyorsun?

Aslında içimi dökmek istiyorum. Kime sorsak huzur arar değil mi insanoğlu en çokta. Herşeyi o kadar çabuk tüketir olduk ki sevgi aşk mutluluk bile gelip geçici olmuş artık hayatlarımızda. Oysa ne güzel di bizim çocukluk yıllarımız. Bizler sevdiğimiz insana seni seviyorum demek için bile aylarca beklerdik. Sahiden ne oldu bize. Keşkeler ön yargılar hayal kırıklıkları nasıl çoğaldı birden içimizde. Ne ara uzaklaştık biz bizi seven insanlardan bu kadar. Düşünüyorumda farkediyormusunuz bilmiyorum ama artık ailemiz bile önemli ve değerli gelmiyor bize. Kaybettiklerimiz yitirdiklerimiz öyle alıştık ki aklımıza bile gelmiyor. İnsanlar değil biribiriyle sohbet etmek yüzünü dahi görmek istemiyor artık kimsenin. Ne oldu bizim yüreği gibi tertemiz insanlarımıza. Neden bizler hissizleştik. Sahiden ne oldu BİZE..