Garip bir insan mıyım?

3 ay önce yeni sınıfıma başladım. Sınıfta herkes birbiriyle çok iyi anlaşıyor fakat ben daha yeni yeni insanlarla kaynaşıyorum. Elimden geldiğince arkadaş canlısı gözükmeye çalışıyorum ki özümde de öyle olduğumu düşünüyorum ancak insanlar beni çok sevmiyor sanırım.. Kendimi sevdirmeye çalışıyorum öyle tatlı olma, kılık değiştirme çabalarında hiç değilim ama insanlar bana iğrençmişim, iticiymişim gibi bakıyorlar ve beni dışlıyorlar (sınıf grubunua alındım ve yarım saat sonra atıldım. d)... Pick me'ymişim gibi bakıyorlar ve bu gerçekten çok rahatsız edici sınıfta boş boş oturuyorum oysaki yerimden dahi kalkmıyorum.. Kendimi uzun suredir sorguluyorum acaba gerçekten böyle miyim, beni dışlamalarının sebebi bu mu acaba diye... 3 aydır platonik olduğum kişi bile bana bu gözle bakıyor hissediyorum. Sınıfta takıldığım benimle birlikte 5 kişilik bir grubun içerisindeyim iyi hoşlar fakat beni dışlıyorlar. örnek vereyim kendi aralarında bir şey konuşuyorlar (öyle gizli bir şey değil sınıf hakkında benimde bildiğim şeylerden) bildiğim halde ne konuşuyorsunuz noldu gibi sorular soruyorum aldığım yanıt genelde boş ver oluyor ve konuşmaya devam ediyorlar. Önceden de dışlanıyordum lisedeyim, hala dışlanıyorum çok yoruldum... Böyle dışladıklarından sonrada gidiyorum sıramda oturuyorum diyorum ulan bunları hakedecek ne yaptım diye ama dum duz bir surat ifadesiyle hiç belli etmeden iste bugün aynısı oldu dışladılar oturdum sırama hocanın gelmesini beklerken karşı sınıfa felsefe hocamız girecekti beni çağırdı yanına kapıdan dedi ''iyi misin'' iyiyim hocam dedim bir şeyim yok ''niye böyle durgun duruyorsun senenin başından beri böylesin her tahtaya kalktığında fazla geriliyorsun bir şey sorduğumda sesin çıkmıyor bir problemin mi var'' dedi gerçekten bir şeyim yok hocam dedim ne alakası var dedim bende sonra sınıfına girdi bende sınıfıma girdim. Gerçekten de ellerim sesim titriyor tahtadayken her seferinde bu oluyor ilk okuldan kalma bir travma ya yanlış yaparsan ya dalga geçerlerse diye içimden bir ses susmak bilmiyor... bunlar çocukça geliyor olabilir ki büyük ihtimalle öyle ama ben tüm bu yazdıklarımı senelerdir her gün yaşıyorum. gerçekten çok yoruldum. Dışlanmaktan, tahtada sanki skeceklermiş gibi gerilmekten çok yoruldum. Tüm bunlar olurken acaba garip bir insanmışım gibi mi gözüküyor yoksa gerçektende garip bir insan mıyım? Boş yapmış olabilirim ama içimi dökebileceğim 'gerçekten' hiç kimsem yok lütfen yargılamayın.. konudan konuya atladığımın farkındayım kusuruma bakmayın...