Hayatı sorguluyorum ve nerde hata yapıyorum?

Ne yapmam lazım biraz borcum var açıkçası konuştuğum akıl aldığım hocalarım var gerçekten eğitim hocaları yani psikologta buna dahil bana işime odaklanmamın doğru olduğunu tamamen kimseden kopmadan mesafeli ilişki kurmanın mantıklı olduğunu söylüyorlar umarım hedefime ulaşırım da bakıcam artık olursa olur olmazsa başka yerde çalışırım hayırlısı

Yani rahatsız olduğum şeyler var ama çalışmakta zorundayım şu an borcum var geçiniyoruz işte birbirimize katlanıyoruz diyelim ne ben gerçek benim orada nede onlar idare ediyoruz ama kavga etmiyoruz da

Zor biri değilim ki başka yerlere direkt arkadaş ediniyorum kimsenin benle sorunu yok sadece ben düşüncemi söylediğimde bir kıskançlık seziyorum bir bakışmalar filan ondan sevmiyorum artık onları aslında ben çok neşeli biriyim çabukta çevre edinirim sadece güven ararım

Ne zorluğum varmış valla dışarıda diyelim kursa gittim bir ortama girdim arkadaşlarımın arkadaşları ile hemen arkadaş olurum gırgır şamata saatlerce telde güleriz filan erkek kız farketmez ama bunlara gelince sıfırım ya duygusuzum beni kırdılar şimdi de eskisi gibi olamıyorum zoraki gülüyorum enerjim çekiliyor filan yani bir şey demeseler de eski yaşanmışlık sinmiş bana istesem de içimden gelmiyor

Gruplaşma başka birine karşı beni fitnemek üstelik ben gözümle görüyorum benim açığımı arıyorlar ben bir açık arayacağım tüm açıkları kapatacağım öyle bir ders veresim var ama ben eğitimimle herkesin ağzının payını vermek istiyorum en güzel cevap başarıdır herkesi sinir eder

Önemi yok

Bu konuyu çok konuştum bir insan her konuda doğru ve yanlış olamaz mutlaka bir yerde haklı ve haksızdır kimse dört dörtlük değil ama sürekli fitne fesat yapmaya gerek var mı ben her şeye rağmen gülüyorum konuşuyorum yine ne oluyor diye bakıyorum bir anlam veremiyorum hayır bana da iyi davranılıyor ikiyüzlülük yani birilerinden birşeyler duyuyorum benim yüzüme ben bunu istemiyorum artık hedefim değil diyip benden gizli kendi yolunda ilerleyen insanlar var içinde bu onun hayatı ama neyi saklıyorsun yani sanki ben anlamayacağım öğrenmeyeceğim bilsem ne olur ben bu kadar netken herşeyi söylerken bana soruluyor kendileri hiç sır vermez

İşyerinde kimseyle takılmamak ta göze batıyor ama hepsi birbirinin yüzüne gülüp birbirlerini işaret eden tipler varya başkalarının yanında öyleler yani gıcık oluyorum yönetime de dedim ki ben onlarla yakın arkadaş olmak istemiyorum ha mecburiyetten bazen gülüyorum konuşuyorum ama çok samimi değilim bazen 1 gün hiç konuşmadan işimi yapıp gittiğim oluyor