Gereğinden fazla çok düşünüyormusunuz bazen napıcamı bilemiyorum?

Bu yazdığın şeyler o kadar normal ki aynı şekilde ben de çok pozitif çok neşeli çok güler yüzlü bir insanım konuşmayı çok severim ama benim de gün içinde olsun ya da arada bir olsun hiç fark etmiyor modum düşebiliyor kendimi hayattan bezmiş gibi hissedebiliyorum kimseye yazmak kimseyle konuşmak istemiyorum hadi bunları geçtim ayağa bile kalkmak istemiyorum su içesim bile gelmiyor O dereceye kadar düşebiliyorum yani ama önemli olan kendimizi toparlayabilmemiz.

Yani hayat bu her zaman modumuz yüksek olacak diye bir şey yok ama kendimizi hiçbir zaman bırakmamalıyız yani şu an ağlıyorsak 5 dakika sonra gülebiliriz. Önemli olan kendimizden umudu kesmemiz.