Üzüntüm geçmiyor?

O benden vaz geçti. Kabullenemiyorum. Her şeyi yaptım gitmemesi için. Hep düşünceğini söyledi bahaneler buldu. Günlerce bekledim ve sürekli kendimi ona yalvarırken buldum. Çok üzülüyorum. Acım sanki katlanıyo. Hiç bişey yapmak istemiyorum. Ailem durmadan yatağa başıma geliyo. Onların benim acımı anlamıycaklarını biliyorum. Ağlamalarımı bastırmaya çalışıyorum kimse duymasın diye bu da basımı ağrıtıyo kendimi sıktığım için. Sokağa çıkmak istemiyorum ama duvarlar beni boğuyo. Daha kaç gün uyuyarak bu acının geçmesini bekliycem. Dayanamıyorum. O nasıl hayatına bakabiliyo. Nasıl bana beklememi söyleyebiliyor. Cepteyim biliyorum. Ve hiç çaresi yok.

Üzüntüm geçmiyor?
Cevapla