Ayrı eve çıkmak isteyip bunu başaran var mi?

Tabi ki imkansiz degil. Hala tekrar oyle bir ev kursam kenarda dursa diye dusunmuyor degilim. Yalnızlığın guc verdigi karakterler bunu aşabiliyor. Yalnizligin fazla yiprattigi karakterler ise en başında pes ediyor. Yani burada en temel konulardan biri kişinin yalnızlıktan güç alabilmesi.

Benimde çıkış sebebim en yakinladim yani ailemdi. Cikmasaydim çok kotu seyler yasanacakti. Bu sebeple en dogrusu ayrilmakti. Sadece ilk 1 hafta bir arkadasimda kaldim. Daha sonra Tokinin evlerinden birini tuttum. Kirasi çok uygundu. Tek sorunu ulaşimdi ama acikcasi arabam oldugu icin bu sorunu yaşamdim. Kiraladigim ev icinde dogalgaz kiraya dahildi bu mukemmel bir avantaj oldu. Esyalari ise eksiksiz olacak şekilde 2 ayda tamamladim. Yani bir iş sahibi olman cok onemli. Ve ilk aylarinda da tutumlu olursan sonrasi geliyor acikcasi.

Kendi islerimi yapiyorum ve bu da bambaska bir anlık vazgecme sonucunda oldu. Reklamciyim ve ilk 5 yil 7-8 ayri isyerinde maasli olarak calisiyordum. Her isyerinde personel ve patronlarla aramda hicbir sorun yokken mudurlerle hep çatışma yaşıyordum. Daha sonra surekli isyeri degistirmekten yoruldugum için en iyisi tam bagimsiz kendi islerimi yapayim dedim ve boyle bir ornek yoktu. Disariya atildim ilk 1 senem zor gecti. Musteri bulmakta zorlandim ama 1 sene sonra her calistigim musteri cevresine beni tavsiye ettigi icin bir iş duzeni kurmaya basladim. Şuanda kurumsal seviyede calisiyorum Türkiye geneli. Evden ayrilip kendi evimi kurdugum surecte de disariya atildigim 2. Seneydi ve tam bagimsizdim. Yani radikal kararlar alma konusunda cok zor ama sonucu mutlu eden bir cok tecrubem oldu acikcasi. Bu radikal kararlarin temeli tabi ki kendime olan inancımın kuvveti ve sabir acikcasi.

Acikcasi kurdugum sistem için sermaye maddi olarak gerekmiyordu. Tek sermayem el işçiliğimdi. Ben reklamcılık sektorunde iyi seviye de el becerisi gerektiren aplikasyon isi yapiyorum. Ve gercekten bu isi cok seviyorum. Yani elime ve kendime guvendigim icin atildim bu sekilde calisma sistemine. Bahsettigim gibi ilk senemde gercekten cok zor ve sabır kırıcı seviyedeydi ancak ben pes etmedim acikcasi. Benden sonra benim gibi bagimsiz calismak isteyen bir cok arkadasim oldu ve onlarda bireysel olarak atıldılar. Hepsi basaramadi ama devam eden ve bu sekilde daha iyi kazananlarda var tabi. Ozetle kendine inandigin cok onemli bir faktor olmali ve bu faktor kesinlikle maddi olacak diye bir kuralda yok acikcasi. Bu duruma haddinden fazla odaklanman gerekebilir.

Sorduugun soruyuda okudum. Sonucta ben eve atildim zorlandim ama sonrasinda gayet rahatladim ama en onemli faktor sen bir kadinsin bunun ekstra bir zorlugu olacak. Cok iyi uzerinde durman ondan sonra buna odaklanarak aklindakini yapman gerekli.

Ornegin benim kiralik ev tuttugum yer karma bir yerdi. Yani kentsel donusum sebebiyle oraya yerlestirilmis sorunlu insanlar cogunluktaydi. Ben aracimda ki sıkıntıdan kaynakli bir kac kez dolmus otobus kullanmak zorunda kaldim ve daha iyi gordum bu bolgede herkesin kolay kolay yasayamayacaginiz. Ister istemez ucuz semtlerin problemleri oluyor. Tabi ki isteyeb insan her zorlugun ustesinden gelir ancak daha zor olabilir acikcasi.