Ölümle yaşamak arasında kalmak?

Eskiden bir rüya görmüştüm ve sevdiğim kız annesine, son sevdam diye beni göstermişti! O da telefonun kamerasını bana doğru çevirdi ( annesi )!
Ben de biraz şeyim, insanları yanıma pek sokmam, soğuturum! Bilmem neden, fakat hiç öyle beni sırtan vurmayacak bir dostum olmadı, belki de ondan!

Demek istedim ki, rüya ile olsa bile, Allah bizim yaşatmamızı istediği için, melekler, rüyalar aracıyla ufak-tefek mesajlar geçer!

Ben bunu özgüvenime bağlıyorum, çünkü çok ağır şartlarda bile, çok büyük belalardan sıyrıldım!
Tabi, Rabbim her zaman ya birilerini vesile etti, ya da önümü açtı!
İnsanlar çok garip varlıklardır ve kıymet bilmezler, bu gün aldıklarını kıyar sayıp, yarın ne olacağını düşünmezler, oysa ki, bir nefesten ibaretiz ve tek saniyemize bile hakim değiliz!
İlk baharda, kıl payı geçtim, bir endişe beni hastanelik etti ve zaten bunların farkındaydım! Bir kardeşim aradı, bir ihtiyacın var mı diye…. oysa ki ben herkesin yardımına koşan biriyim!