Aldığınız en büyük ders nedir?

İyice tanımadığım kişiye rastgele kişisel duygularımı paylaşmamam gerektiğine dair aldığım güvensizlik dersidir. İlişkide güven yoksa biter, arkadaşlıkta güven yoksa biter, ailede güven yoksa biter, karşılıksız sevgiye olan inanca güvenin yoksa oda biter... Güven ne cins bir şey böyle hep suiistimal edilir mi ya... Güvensizlik insanı paranoyak eder paranoyak birey çevresi tarafından garip karşılanır. Çevresi tarafından garip karşılanan birey kendini çaresiz hisseder çünkü birine güven duymadığından bahsettiğinde karşı taraf hemen cephe alır. Cephe alanı karşı tarafı gören çaresiz birey doğruyu söylemekten bile çekinir çünkü artık doğruyu söyleyebileceği güvenli limanı kalmamıştır.

22 yaşındayken kendimden baya büyük çocuklu ve durumu iyi olmayan bir kadınla cahillik edip evlenmiş ve bunu ailemden bir süre saklamıştım. Bütün zorluklara rağmen bu durumu aileme kabul ettirmiştim fakat kadının huysuzu hayatı cehenneme çevirir dedikleri sözü birebir yaşadım. Ona yaptığım bu yiğitliği haketmediğini günbegün farkedip sonunda beni kensinini boşamaya mrcbur bırakıncaya kadar.
DAVUL BİLE DENGİ DENGİNE sözünü artık çok iyi anlayan biriyim. Hayatımın dersini verdiler bana birdaha asla merhamet etmemem gerektiğini öğrettiler bana. Vel hasıl nolursa olsun yüzümden gülüşümü alamadılar

Zamanın sadece kendi mutluluğumuzu inşa edecek kadar kısa olduğu. İnsanlara anlam ve değer yüklerken ince eleyip sık dokumam gerektiği. Kimsenin seni senden daha iyi anlayabileceğini sanmak. İnsanların söylediklerini dinlerken kendi doğrularımı göz ardı etmemek.

Yazmayla bitiremeyecek kadar ders biriktirmemek için az sayıda insanla iletişim halinde olmak.

Hayatın mutlu anlardan ibaret olduğu. Diğer zaman dilimleri boşa geçen anlar sadece. Stresler, sıkıntılar, kafaya taktıklarımız. Her zaman bir başkasının daha büyük derdi oluyor. Ama mutlu anların sayısını çoğaltırsak kazancımız da büyük oluyor.