Canının yanmaması için nasıl önlemler alıyorsun?

#DeliMavi
1 KASIM 2022
Canının yanmaması için nasıl önlemler alıyorsun?

#DeliMavi
1 KASIM 2022
Umursamıyorum. Birine, bir eşyaya, bir güne ya da her neyse hayatında çok yer verirsen, hayatını ona bağlarsan mutlaka acı çekiyorsun. Onun için umursamamak, en çok değer veren olmamak gerekiyor.
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne."O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle o daha az sever seni, Senin onu sevdiğinden. Çok sevmezsen, çok acımazsın. Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem. Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin değillermiş gibi davranacaksın. Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın. Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın. Çok eşyan olmayacak mesela evinde. Paldır küldür yürüyebileceksin. İlle de bir şeyleri sahipleneceksen, Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin. Gökyüzünü sahipleneceksin, Güneşi, ayı, yıldızları... Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak."O benim." diyeceksin. Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin... Mesela gökkuşağı senin olacak. İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın. Mesela turuncuya, ya da pembeye. Ya da cennete ait olacaksın. Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın. Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat. İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak... re-state://background_color_rgb (255, 255, 255), font_color_rgb (51, 51, 51), justifyLeft, pre
O kadar çok alıştım ki maviş artık işlemiyor duygusuz bir adam oldum çıktım
Aşık oluyorum 😂😂
Cevap
34Cevap
Hiç bir şey yapmıyorum. Canımı sadece değer verip, sevdiklerim yakabilir. Onlardan istesemde uzak duramadığıma göre, canımı yakana kadar başımın üstünde yerleri var, canımı yaktıktan sonra ayaklarımın altıda müsait.
Gereğinden fazla önem vermiyorum
Artık hissetmiyorum.. Keyifli günler..
Hiç bir şeyi umursamıyorum
Çabalarım, çabalarım... Her yolu denerim, kestirip atmam, bu belki şu zaman için yanlış ama ben böyleyim. Eskiden yıllarca çabalardım, artık o kadar vaktim olmadığını biliyorum. Üstelik yaş ilerledikçe de olgunlaşıyorsun ve zaten eskisi gibi davranmıyorsun. Yani çabalarım yine evet ama karşılığını acı olarak alıyorsam bırakırım. Vazgeçerim. İnsan verilen zamanın kıymetini bilmeli. Acıdan korumaz ama daha fazla acıdan kesinlikle korur.
Ayni fikirdeyim.
Hep bunu düşünürüm giden beni kaybetmiş olur ben onu degil dünyada ondan başka kimsemi yok sanki nasıl olsa acı yahut mutluluk gecicidir ne olursa olsun unutur yahut avutursun yani boşu boşuna kendi ruhuma ve bedenime onca gün acı çekmenin bir manası yok çünkü her sabah gözler açıldığında benim için yeni bir hediye yahut mucize dolu ve evde dört duvar arasında kendimi hapsedip ağlamam o günün bana hazırladığı bütün hediyeleri ve mucizeleri çöpe atmış olurum hiç değmeyecek biri icin
O canını yakan insanlarda cümle sonunda senin gibi olmuşsa diye düşünüyorum İnsanların fıtratını olduğu gibi kabul ediyorum. Fıtrat dışına çıkabilen sorgulayan insanı bırakmıyorum.
Bulamaz isem nasipte payıma düşmemiş diyor ve kainatta bir noktasın diyor yaşıyorum.
Kendime bir duvar ördüm. Genelde çok az insan ile hayatımı idame ettiriyorum. Bu şekilde daha güvende hissediyorum.
Ördüğüm duvarlardan kimseyi geçirmiyorum hatta o kadar ki kafamı bile uzatmıyorum ordan dışarı
Bu biraz yapı meselesi.. En keskin çözümü, insanlarla mesafeli olmak, hiç yaklaşmamak belki de..
Yoksa ateş her türlü yakıyor..
Sana büyük bir sır vereyim canının yanmaması için uğraşırsan canın mutlaka yanar, mutluluğa, sağlığa, başarıya, zenginliğe, mutlu bir aşka odaklı yaşa hayatın çok güzel olur 😊
Umursamaz olmaya çalıyorum başarıyorum da doğru bişey mi bu yaptığım bilmiyorum alışkanlık oldu deprem oluyor herkes kaçıyor ben sigaramı yapıp oyun oynamaya devam ediyorum geldiğim umursamazlık seviyesi bu
Canımın yanmaması için, kimseyi yanıma yaklaştırmıyorum. İnsan ırkından olabildiğince uzak durmaya çalışıyorum.
Etrafım kalın duvarlarla çevrili ve o duvarların ardında kalmak istiyorum. Duvarlarımla mutluyum. 😊🤷🏻
Zamanında çok yandı yanacak bir şey kalmadığı için sıkıntı olmuyor
Tuketiyorlar insanı ve bağışıklık kazanıyorsun iste böylece..
İnsanlar tüketmeyi beceremez be abla. Kader denilen olgu yapıyor bunu
Buna izin veriyoruz yaptıklarımızla secimlerimizle
Uzak duruyorum.
Canımın yanma ihtimalini sezdiğim anda kaçarım
En doğrusu
Bence de.
Kaçamadıysan akışa bırak...
Hiçbir şey yapmıyorum. Önlem alamıyorum. Daha doğrusu ne yapılır bilmiyorum. Nasıl doğru karar veririm bilmiyorum. Ben hiçbir şey bilmiyorum bu beni dahada çok kötü yapıyor daha çok canımı yakıyor.
Hayatta hiçbir şey için hazırlık yapmadım hele ki bu konu için. İnsanlar canımı yaksın, hayatta dibi göreyim bunların hepsi tecrübe. Hayat gardını alarak yaşanacak bir yer değil
Önlem almıyorum sadece ciddiye almıyorum..
Necifp Fazıl'ın da dediği gibi:
"Fazla ciddiye almayın bu hayatı. Nasılsa içinden sağ çıkamayacaksınız"
Ailem dışında kimseye önem vermiyorum böylelikle gittiklerinde ya da ihanetlerinde canım yanmıyor arkama bile bakmadan ilerliyorum
Hiçbir şey yapmıyorum, canım gerektiğinde yanıp kül oluyor sonra yeniden hayata selam atıp devam ediyorum...
Canımı yakan şeylerden uzak kalmaya çalışıyorum. Konusmuyorum bile. Ne gerek var ki. Çenemi yormaya.
bir önlem yok. yanacak bir canımız kalmadı. kaldıysada çok derinlerde çıkaran kişi olursa şayet bir gün güle güle kullansın
nasıl canımın yanmaması mesela? ruhsal? fiziksel mi? eğer ruhsal mental olarak ise dua ediyorum ben o kadar ilaç gibi ki
Önlem almıyorum aslında. Canlı biri olarak üzülmeye de açığım ama mental olarak güçlü durmaya önem veririm.
Kün fe yekün Allah ol der ve oluverir. Bu yüzden kafaya hiçbir şey takmıyorum artık olacağı varsa oluyor.
Canım yanmaz. Ama can yakarım. Bunu bilinçli yaptıysam hak etmiştir, bilmeden karşı tarafa yaşattıysam, durumu düzeltirim.
Geçecek diye sabırla beklerken, doğru şeyler yapmaya veya daha az hata yapmaya çalışıyorum.
Canımı yakmayacak insanları hayatımda tutuyorum
En güzeli 😊👍
Bazen ne yapsan da yanıyor. O durumda sadece alışmaya bakıyorsun.
Hedef koyup ileri bakiyorum. Next next yapıyorum takilmiyorum
Geçmişe takılmayı bıraktım, sadece önüme bakacağım : ))
Hiç kimseye güvenmiyorum artık körü körüne de bağlanmıyorum🙂
Umursayacak yerlerimi aldırdım rahatladım çok şükür 😆
Beklenti yorar yıpratır bu yüzden beklenti içinde olmamak canımın daha fazla yanmasını engelliyor.
Kendimi kaparıyorum, en güvenli ve garantili yol bu..
Belli bir olgunluk seviyesine gelince zaten artık kendi kendine yanmayı bırakıyor
Önce kendime değer veriyorum sonra insanlara..
Kimseyi ciddiye almıyorum mesafeni koruyorum herkesle samimi olmuyorm
hırs yapıyorum sürekli illede başarmam gerek başka yolu yok diye kendi kendimi motive ediyorum
Kitabın adı ne sayfada kendimi buldum.🙂
Kendine hoş geldin
Miraç Çağrı Aktaş
Teşekkür ederim
Rica ederim.
Sabah kalkıyorum az suratımı yıkıyorum bakıyorum az güneşim doğmuş ve sonra kendime az diyorum ki az sevelim az 😂😂😂 kavaltımıda az yapıyorum
hepsinin geçeceğini biliyorum zamanla ve öyle de oluyor
Can yanıyor ister istemez, oluruna bırakıyorum.
Uzak duruyorum uzak herşeyden
İnsanlara değer vermiyorum çok fazla güvenmiyorum
Yanacak şeyler yapmıyorum
Sanırım insan herşeye alışıyor acıyo hissetmiyor.
Şarkı şarkı şarkı şarkı şarkı.
Önlem almıyorum.
Soğukkanlı davranıyorum napayim
Umursamaz olmaya çalışıyorum
benim çok güvenli duvarlarım var
mesafeli olmak, her şeye herkese
Canımı yakacak kişilerden uzak duruyorum
Pek umursamıyorum ve uzaklaşıyorum
Canım yanmaz
Duygusuz olmaya çalışıyorum
Önlem almıyorum.. Gerekiyorsa yanabilir..
İnsanlardan uzak duruyorum
Sevgili yapmiyorum.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?