Hayat neden bu kadar zor olmak zorunda?

şu an izlediğim yol bu aslında. Sadece bazen çok zor geliyor bütün bunlar.

Yeni bir sayfa için yorgun hissediyorum. Mutlaka güzel ve olumlu şeyler de vardır ama şu an göremiyorum sanırım.

Bu ailem de dahil herkesi ve her şeyi silmem anlamına geliyor. Öyle bir durumda ne yapabilirim onu bilmiyorum işte. Bu düşünceyle bütün arkadaşlarımdan uzaklaştım zaten.

26

İşte tam olarak problemim bu. Ailemle yeterince sıkıntım vardı. Sonra birini çok sevdim, artık her şey değişecek sandım. Ben de değer göreceğim, ben de sevileceğim sandım. Öyle de gidiyordu, sonra evlendik ve her şey değişti. Elimdeki son umut parçası da tükendi. Her şey tükendi, ona olan sevgim tükenmedi. O değişmedi, ben değiştirdim kendimi. O vermedi, ben verdim. O çabalamadı, ben çabaladım. Onun için kendimden o kadar verdim ki şimdi ne yolumu görebiliyorum ne de nasıl bir insan olduğumu hatırlayabiliyorum. İşin daha saçması hala onu seviyor ve onun için çabalıyorum. İşe yarayıp yaramayacağından ziyade onunla fazladan geçirdiğim her gün için mutlu oluyorum. Hastalıklı ve zavallı bir insana dönüştüm. :)

Çok temiz sevdim. Beni sevmesi dışında da hiçbir beklentim olmadı hiçbir zaman. Onu sevmeyi bırakırsam kimseyi bir daha bu kadar temiz sevemem. Böyle bir sevginin ve bu kadar çabanın boşa gitmesini istemiyorum sanırım.

Sevdiğini söylüyor ama artık inanmıyorum pek

Taktik yapmadan, yalancıktan davranarak bana tekrar ilgi duymasını istemiyorum. Bu kadar zor olmamalı. Tek istediğim basit bir sevgi.

Bunu biliyor olmak can yakıyor zaten. Madem 2 gün sonra soğuyacak kadar az seviyordu neden bana bunu yaptı? Elimdeki son umudu aldı benim. Karakterimi aldı benden. Eski tadım kalmadı, eskiden çok neşeliydim, şimdi çoğu zaman gerçekten gülemiyorum bile. Evlenmeseydi, hayatımı bu kadar alt üst etmeseydi de geleceğime dair bir umudum olsaydı bari. Şimdi sanki asla bir daha mutlu olamayacakmışım gibi hissediyorum. Tek bir şansım vardı da olmamış gibi. Öyle olmadığını biliyorum ama böyle hisdetmekten de alıkoyamıyorum kendimi.

Yolları görüyorum ama yürüyecek gücü bulamıyorum. Nereden başlayacağımı düşünürken bile içimde büyük bir isteksizlik ve bıkkınlık baş gösteriyor. Her şeyin bitmesini dilerken buluyorum kendimi

Teşekkür ederim :) fazla dramatik olacak ama anlatacak halim yok artık bazı şeyleri

Hayatım ve çevremdeki insanlar

Eskiden olduğum kişi olsam ben de aynısını söylerdim ama artık o insan değilim. Yapacak gücü bulamıyorum.

Denedim ama pek de başarılı olduğum söylenemez :)

Maalesef çalışmıyorum, iş arıyorum

Ben de öyle umuyorum aslında. Olumsuz ve depresif halime rağmen yorum yapıp destek olduğun için teşekkür ederim bu arada. :)

Deneyeceğim. Çok teşekkür ederim tekrardan. :)

Teşekkür ederim :)