Konuşsanızda bir şey değişmeyecekse yinede konuşur musunuz susar mısınız?

Gerçek hayatınızda yaşadığınız canınızı sıkan üzen sinirlendiren durumlarda karşı tarafla direkt o konuyu konuşup rahatsızlığınızı belirtir misiniz yoksa hiç bir şey değişmeyecek diyip o durumu öyle kabullenir misiniz? Şahsen ben çoğu zaman hiç konuşmam ya öyle kabullenirim ya da direkt sebebi söylemeden bağı koparırım. Çünkü insanların hiç biri eleştiriyi kabul etmez kendini değiştirmez kendi düşüncelerinin sana doğru gibi zorla algılatmaya çalışıp kendini haklı çıkarma çabasına girer savunma mekanizmasıyla hareket eder. Bu yüzden hiç kimseyle uğraşamam direkt bağı kopartırım. Sizin tercihiniz ne?