Ben bu hayatta ne yapacağım?

Utangaç olduğum için sürekli dislandim, yıllarca arkadaşım olmadı, çocukluğum yalnız geçti. 22 yaşındayım ve bu yaşıma gelene kadar 70 yaşına gelmiş bir adamın bile karşılaşmadığı zorbaliklarla karşılaştım, her yerde ezmeye çalıştılar, dalga geçtiler, alay ettiler. Benliğim yok oldu resmen, kendimi tanıyamaz hale geldim. Bir arkadaşım daha elin kız eline değmemiş falan diye dalga geçti, bir an düşündüm gerçekten öyleydi, yaşım 18 o zaman. Sonra her gün dışarı çıkıp insanlarla tanışmaya başladım bu çekingenlikten kurtulmak için, elimden geldiği kadar geliştirdim kendimi, kızlarla tanıştım, sevgilim oldu falan. Sonra bir baktım hala dalga geçiyorlar, aşşağılıyorlar, dışlıyorlar. Bu sefer de 22 yaşına gelip bir şey basaramadigim için dışlıyorlar, normal bir insan sanıyorlar beni. Her neyse işte psikolojim gitti, kafamın içinde benimle dalga geçenleri dövme ve daha beter şeyler yapma hayalleri kuruyorum, kafamı durduramiyorum, bana birisi laf ederse boğazını sıkarak öldürmemek için kendimi zor tutuyorum. Ne askere gidebilirim ne de beni assagilayan insanların bulunduğu bir ortamda durabilirim. Katil olmaktan korkuyorum, gözün dönüyor, sinirden kendimi kaybediyorum ve her şeyi düşünmeden yapacak hale geliyorum, normal değilim yani. Ya birisine bir şey yapacağım ya da kafama sıkacağım.
Güncellemeler
+1 yıl
Araç kullanırken kornaya basanlari falan ezesim geliyor arabayla. Araç kullanmıyorum, kardeşim kullanıyor benim yerime artık. Keko görürsem ezesim geliyor, onları kollarını açmış ve Allah olduğunu düşünerek yürüdüğünü görünce çıldırıyorum.
Ben bu hayatta ne yapacağım?
Cevapla