Üslubunuz kaba mıdır, saygı çerçevesinde midir?

Yaşadığımız düzenin getirdiklerine uyumla hayatla kalma savaşıdır. ben yoruldum ve yenildim.

en son hangi insana güvendiğimi hatırlamıyorum. çoğu kez yanıldım. insanlarımız gülümsemenin zayıflık ve psikolojik hastalık düşüncesine sahipler. bunu hayatımın her döneminde tattım. "çok gülüyorsun" ve "niye bu kadar neşelisin" sorularına maruz kalıyorum.

insanlar istiyorki ağlayalım mahvolalım. bunlara inat yine gülümsüyorum ve neşemi bozmuyorum. ama bir yerden sonra tahammül edilemeyecek duruma gelince sende düzene mağlup oluyorsun.

bunun eğitim seviyesi ile alakası yok. bu durum hayat duruşu ve idealleri ile alakalı bir durumdur.

insanlar hayat kadar acımasız. sanmıyorum burada yazanlarda dışarıdaki insanlara “iyi”ve “güzel” yüzlerini göstersinler. sizler kendinizi dışarıda korudukça bu sorunumuz devam edecektir. sosyal medyada bile birbirimize tahammül edemiyoruz. hatta KizlarSoruyor da bile ayrımcılık ve kategorize etmek gırla gidiyor. düşünün toplu taşımada, iş yerimizde, okulda, ibadethanede, vb. yerlerde bunun sağlanmasını nasıl sağlayabilirsin. yazıştığım bazı yazarlarda bunu gözlemliyorum.

insanlar fikirlere bile tahammülü yok. farklı görüşlere saygı olmalı ve saygı çerçevesinde tartışma ortamının sağlanması gerekir. bunu üslubu bozmadan gerçekleştiren görmedim. küfür ve hakaret dahilinde yazışmalar bunun örneğidir.

sen busun şusun demekten vazgeçmeliyiz. ben insanım demeliyiz. dışarıda gülümseyen insanları güçlendirmeliyiz ve karşılık vermeliyiz. iyi ve güçlü insanlar varlar. benim onlarla karşılaşma umudumu kaybettim ve yenildim.

son olarak;

“eğer gülümsemenizi kullanmıyorsanız, bankada milyon dolarları olan, fakat çek defteri yanında olmayan birine benzersiniz.”


not: mükemmel insan yoktur, mükemmel iletişim vardır. o yüzden suçlamaktan vazgeçin. kendinize dönün..