Ne yapacağımı bilmiyorum mutlu değilim napmam gerekiyor?

Merhaba arkadaşlar, nasıl başlasam bilmiyorum ama artık içimi dökmek istiyorum çok rahatsızım olduğum kişiden ne böyle bir hayata ait hissediyorum kendimi ne olduğum kişiye. Çok mutsuzum herkes hayatını kurmuş bi ben kalmışım gibi hissediyorum. 24 yaşındayım ve bu zamana kadar aşırı boş bi hayat geçirdim kendimi hiç geliştiremedim hobim yok hiç bir şey yapasım da gelmiyor zaten imkansızlıklardan dolayı ya da belki benim yerimde başkası olsaydı böyle olmazdı bilmiyorum aşırı muhafazakar ve baskıcı bir ailede büyüdüm okutmadilar ve hiç bir konuda destek vs olmadılar ne yapmak istesem engel oldular bu yüzden bu halde olduğumu düşünüyorum çalışmak vs her şeye karşı oldular ne kendimi geliştirebildim ne bisey yapabildim Şu an yaşım geçiyor kendime göre bi çevrem yok mutsuz hissediyorum çoğunlukla evdeyim sadece fitness ve yüzmeye gidiyorum evde olduğum zaman telefonla vakit geçiriyorum, önceden ozguven sorunum yoktu Şu an ozguvensiz olduğumu düşünüyorum asosyal bi insan oldum insanlarla konuşacak bisey bulamıyorum yaşıtlarimla paylaşacak biseyim yok sıkıcı bi hayatim var ve çok bilgisiz bi insanım maalesef aslinda disardan oyle görünmüyorum genellikle güzel biri olduğum söyleniyor insanlar tarafından dış gorunusumden dolayı farklı biri gibi gözüküyorum iyi anlamda yani ama tanıştıktan sonra ilgi çekici bi hayatim yok kısacası kendimi gelistiremedim arkadaşım yok sevgilim yok çünkü sürekli evdeyim yapacağım edeceğim hiç bir şey yok bu yaştan sonra da naparim bilmiyorum gerçekten ortada kalmış gibi hissediyorum kendimi evlensem nasıl evlencem görücü usulü evlilik istemiyorum çok sapan kişiler geldi bu zamana kadar çevremden dolayı, benim istediğim beğendiğim kişiler de beni begenmez gibi geliyor bilmiyorum napcam zaten kendi tanışma imkanım çok çok zor okul iş duzgun bi hayatim olmadığı için mutlu olacakmışım gibi de gelmiyor bu şekilde gerçekten de istemediğim bi hayatı yaşıyorum evlenmesem ailemle aynı evde yaşamak gerçekten zorluyor asla aynı düşünmüyorum bu yüzden de dışlanan çocuğum maalesef bilmiyorum istediğim hayatı da yaşayamam çünkü bu yaşıma kadar hiç bir başarı beceri vs oluşmadığı için kendi başıma biseyler yapıp ayaklarım üzerinde durabilecek bi kişi de olamadım maalesef.. duygusal biriyim icime atıyorum herseyi takıntılıyım ve sürekli kafamın içinde kendimle konuşuyorum içimi dökmek istedim, tavsiye öğüt nasihat artık ne yazarsanız çok ihtiyacım var disardan birilerinin fikirlerine ne yapabilirim sorun bende mi?