Sahip olmak istediğiniz şeyler nelerdir?

Çıkamıyorum dışardan korkuyorum bir de içe dönük çekingen utangaç biriyim hiç açılamadım hep eve kapalı yaşadım gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evden dışarı çıkamıyorum

Hayır yalnız değil ailemle yaşıyorum kendime ait bir hayatım yok işsiz bekar asosyal bir şekilde yaşlanıyorum zaten gençliğimi de hiç yaşayamadım her şey içimde kaldı

Çocukluğumdan beri çekingen utangaç içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım çok içime kapanık pasif kaldım sosyalleşemedim öz güven kazanamadım okulda en sessiz bendim sıramdan bile kalkmazdım kimseyle konuşmazdım teneffüslere çıkmazdım ilkokul ortaokul lise hep böyle geçti liseden sonra kendimi hep eve kapattım hayatımda hiç kız arkadaşım bile olmadı hiç gezemedim eğlenemedim gençliğim hep eve kapalı geçti işe giremedim zaten benim gibi birini işe almazlar sadece 2 yıllık açıköğretim okudum o da bir işe yaramadı yani evde geçti gitti en güzel yaşlarım

Sağ ol ama motivasyonum hiç yok kendimi motive edemiyorum senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum hayatı hep kaçırdım özgürlüğüm yok gibi hayatımı tutsak yaşıyorum istediğim gibi yaşayamadım en basit şeyleri bile yaşayamadım dışardan mahrum yaşıyorum senelerdir gençlere imrenerek yaşıyorum hayal ettiğim hiçbir şey olmadı kendimi eksik hissediyorum gençliğimi hiç yaşayamadım hiç anılarım yok yaşanmışlıklar yok aşk hayatım iş hayatım sosyal hayatım olmadan bu yaşa geldim yaşlandıkça her şey daha da kötüye gitti hiç diğer insanlar gibi olamıyorum dışarı çıkmak gezmek eğlenmek sokakta çarşıda dolaşmak doğada vakit geçirmek güneşi görmek rüzgarı mevsimleri hissetmek bana imkansız geliyor böylece yaşlanıyorum hep mutsuzum üzgünüm en güzel yaşlarım böylece geçti gitti bunun telafisi yok 5 10 15 20 sene önce de aynıydım hâlâ aynıyım hiçbir şey değişmiyor

Ailemle bile hiçbir yere gidemiyorum ailem de anlamıyor zaten beni kimse anlamıyor gençliğim evde geçti benim için çok büyük bir kayıp eksiklik asla telafisi yok ama çocukluğumdan beri aynıyım hep içime kapanık asosyal yaşadım utangaç çekingen içe dönük olmaktan hiç kurtulamadım hiç açılamadım sosyal hayatım olmadı ortamlara giremedim çok pasif kaldım hâlâ aynıyım evde durmaktan hayatı kaçırdım öz güvenim gelişmedi sosyal becerilerim iletişim becerilerim gelişmedi ergenliğim gençliğim hep böyle geçtiği için psikososyal gelişimimi başarıyla tamamlayamadım ve daha da içime kapandım hayattan koptum kendimi dışarıya ait hissetmiyorum hayatım evden ibaret artık yaşadığımı bile unuttum seneler çok çabuk geçti yaşlanıyorum ve yaşlandıkça daha da acı çekiyorum

Sadece bu dönemde değil 5 10 15 20 sene önce de aynıydım hep hassastım aynı durumun içindeydim beni kimse anlamıyor ki ben bu dünyada ölü gibiyim yaşadığım belli değil yaşamayı beceremedim hayata tutunamadım evde çürüdüm en güzel yaşlarım evde geçti bu bana ağır geliyor artık dayanamıyorum nefes alamıyorum

Teşekkür ederim