Bir insan neden sevilmez?

Gerçi tek takılmak ta, insanı her zaman mutlu etmez. Mesela belediyenin kursları, çeşitli aktivite alanları VS. Oralarda yeni insanlarla tanışabiliriz de.

Sen kendini tanırsın. Eğer insanları itici huyun yoksa, demek ki sorunun kaynağı senin dost zannettikleri in çıkarcı olmasıdır.. Onlarla devam etmen, zaten işe yaramaz.. Seni sen olduğu için, sevip sayan dostlar edin. Tek çare bu. Hiç dostun yoksa da, dünyanın sonu değil.

Sorun sen de ise, sorun olan huylarını, yönlerini değiştirmelisin. Neler mesela?

İnsanları değişik ölçülere tanırız, ölçer biçeriz. Evet kimseye % 100 güven olmaz. Fakat herkesle bağı koparınca da, yapayalnız kalırız. Herkese, hak ettiği kadar saygı ve güven duymak gerekir. Sosyal fobi, şüphe, kaygı gibi şeyler göreceli. Kesin ölçüsü de yok. Üzerinde fazla durma. Yok yere paranoyaya kapılma. Hadi diyelim yeni tanıyacağın insan, erkek ise elbette şüphe duy. Bayandan daha az şüphe duymalısın. Eski dostlarından kazık yemedi isen, normal bir şekilde görüşmeye devam edebilirsin.

Merak etmemeleri in, aramama larının sebebini bilmeden yorum yapamam. Üstelik hepsinin de sebebi aynı değildir. Senden çok uzaklaşmak isteseler, zaten sen isteyince buluşmazlar. Bi bahane bulurlar.. Uzun süre aramadı sormadı ise, belki meşguldü, belki işi gücü vardı, belki şuydu buydu. Kesin bilemeyiz. En azından sen arayınca buluşuyor sunuz. İsteseler, Bi bahane ile gelmezler.

Rica ederim. Duygular düşünceler her zaman doğruyu göstermez.. Mantıklı olmak en iyisidir böyle durumlarda. Empati yapabilirsin ayrıca..

Buda bir davetiye değildi zaten

O zaman insanlardan yana beklentiye girmek yerine bunu aşmak için çabalamalısın. Kusura bakma ama dost acı söyler. Bu şekilde sana ilgi gösterecek biri elbet çıkar, ama zaman içinde o da kötü biter. İnsanlar bi yere bi ortama gittiklerinde orada yanlarında aktif olan kişiler isterler. Bir sohbete girdiklerinde dahil olabilen kişiler isterler. Sen susarsın, senin gibi olan ben susarım, bizim gibi olan diğer arkadaş susar. Eee? Oturmaya mı geldik? Hadi ben senin gibi değilim, seni konuşturmaya çalışırım. Ee? Sen özgüvensiz görünüyorsun. İçine kapanıksın. Konuşmaların mıymıy ve çekingen. Hem ben sıkılırım seni konuşturmaya çalışmaktan, hem de sen strese girersin. Bir sonraki buluşmada da derim ki onu çağırmayın. Ortamı geriyor.

Yani bu tarz bir şey için psikoloğa gerek oldupunu sanmıyorum zaten. O sadece yol gösterir, aşıp aşmamak yine senin elinde olur. Kendine aktiviteler edinmelisin. İnsanlarla daha sık sohbet etmeye çalış. Yüzyüze olmana gerek yok, tercihen karşı cinsten herhangi biriyle telefonda konuşabilirsin. Ayrıca özgüvenini arttıracak şeylere ihtiyacın var. Maddi gelir buna çok fayda sağlıyor mesrla. Ya da en basitinden kendinde sevdiğin yanları bulup üzerine odaklanabilirsin. Ve bana göre en önemli olan şey, insanları önemseme. Kim ne demiş? Senin gakkında ne düşünmüş? Çok da tın. Ben merkezli düşünecek, o merkezi geliştireceksin. Odağın bu olmalı. Sen kendini çekinilecek biri gibi görme ki, insanlar da görmesin.