Bu üç bardağı siz nasıl tarif edersiniz?

Birinci bardak, daha çok şekile önem veren günümüz insanını çağrıştırdı. Fazlasıyla materyalist. Öyle ki ikinci ve üçüncü bardaklardaki gibi güzelliğini kapatacak tek bir süt damlasına tahammülü yok. Kendi görünümünün önüne hiçbir şeyin geçmemesinden yana. Fazlasıyla da kibirli. İçinde sadece hava var.

Üçüncü bardak ise günümüz entelektüellerini (!) çağrıştırdı. İçinde ağzına kadar süt olan bu bardak gibi onlar da baştan aşağa bilgi dolular. Ancak sadece dolular. Nasıl ki bu bardak hala dolu ve icilmemis, kendisinden yararlanılmamış. Bu bardak da birinci bardağa nazaran daha iyi gözükse bile içindeki cevherin farkında değil. Bu bardağa nasıl dokunulmadıysa, bu gibi insanlara da fazla dokunulmaz. Çünkü en doğruyu kendileri bilirler, burunlarından kıl aldırmazlar, eleştiriye çoğu zaman kapalıdırlar. Ve aynı bu bardaktaki ağırlık gibi, bilgileri kendine yüktür. Paylasmadiklari ve uygulamadıkları sürece de yük olarak kalacaktır.

Gelelim ikinci bardağa... İkinci bardağa baktığım zaman ise birinci ve üçüncü bardak arasında sıkışıp kalmış, fakat buna rağmen ne birinci gibi sadece boş havadan ibaret ne de üçüncü gibi ağzına kadar dolu ve faydasını esirger... Bu bardağa benzer insanları ise Anadolu insanına benzettim biraz. Birinci bardak gibi, kendilerine üstten üstten bakmazlar, hava satmazlar. Üçüncü bardak gibi de okumuş ve kültürlü değillerdir. Ancak paylaşmayı bilirler, insan ayırt etmeksizin kalan son ekmeğini dâhi paylaşırlar. Kaderin bir cilvesi olsa gerek ki aynı bu bardak gibi hep yarım kalmışlardır, yarım kalan hikâyeleri vardır. Belki kendileri yarımdır, eksiktir. Yine de kapılarına bir tanrı misafiri gelsin, bir bardak süt varsa eğer hepsini verecek kadar da gönlü geniştir. Kim bilir belki de bu bardak da bir tanrı misafirine olan ikramdan arta kalan bir şekildedir.