"Deli" misin yoksa çevrendeki insanlar mı seni delirtiyor?

*Senide ilgilendiren konularda fikrinin ne olduğu sorulmuyorsaHey sen! ya da sen fikrini ortaya koyduğunda ciddiye alınmıyorsa bir süre sonra senin fikirlerin dünyanın en iyi fikri olsada bile kendine o "sağlıksız" kişilerin gözünden bakıp benliğine sorunlu olarak bakıyorsun.

*Etrafınızdaki insanlar siz çok güzel olduğunuz hâlde bunu size hissettirmiyorsa kendinizin bu özelliğinin farkına bile varmıyorsunuz hatta bu özelliğinizi kötü görüyorsunuz.

*Etrafınızdaki insanlar bize hata yapma ve deneme lüksü bırakmıyorsa "onu yapma" , "bunu deneme" şeklinde. Bir süre sonra kendi kendine "ben bunu yapamam zaten deyip" deneseniz belki de yapabileceğiniz bir şeye karşı kendinize fırsat vermemiş oluyorsunuz.

*İnsan birçok duyguya sahip bazen üzülür bazen mutlu olur. Sen bazen kötü hissettiğinde karşıdaki insan sana "sende çok zayıfsın hemen etkileniyorsun" vb. cümleler kuruyorsa bir süre sonra kendine "ben zayıfım ben kötüyüm" gözüyle bakmana neden oluyor. -Şimdiye kadar anlayacağımız şudur ki: İnsan başkalarının kendisini taktir etmesine muhtaç ve aynı zamanda da başkalarının kendisi hakkında ne düşündüğünü önemseyen bir varlıktır.

*Yakınının zor durumlarında destek olurken sen zor duruma düştüğünde yanında olmuyorsa bir süre sonra senin aklında şu düşünce oluşur "Demekki sorun bende" yani sorunu hep kendinde arama düşüncesi.

*"Bunu kabul edersen sana şöyle yaparım", "Bunu kabul edersen arkadaş oluruz" gibi söylemler "ben demekki yeterince mükemmel değilim" şeklinde algı oluşturuyor. -Buradan en iyi çıkaracağımız sonuç ise çevremizdeki bu tür "virüslü" insanları uzağımızda tutmalıyız ve arkadaş seçimi yaparken dikkatli olmalıyız. Bir insan sana kendini kötü hissettiriyorsa o insandan elinden geldiğince uzak durmalısın.

(Yazımı okuma zahmetinde bulunduğunuz için teşekkür ederim)