Size en çok ne iyi geliyor?

Yeni yeni fark ettiğim bir belde var. Yeşil bitki örtüsünün içine gizlenmiş kuş seslerine boğulmuş insanoğlunun gazabına uğramayı unutturmuş büyülü bir yer. Orada inanılmaz huzurlu hissediyorum kendimi. Kamp sandalyeme çöküp kahve yudumluyorum sessizce izliyorum ve haliyle yaza yaza bitiremiyorum.

Birgün yok olacağımı bilmek duygusu..


Şimdi yoğun dalga sesleri ile dolan odamın penceresinden içeri giren deniz kokusunu duymak da iyi geliyor aslında ama hep bir mutsuzluk ve hüzünle doluyum. O kadar yoğun bir dalga var ki ve öyle iyi geliyor ki dalgaların sesi. Dışarı baktığımda sonsuz bir mavilikle başbaşa olsam da iç huzurum asla yok.. Dalga sesleri, sonsuz mavilik ve su bunu tek başına sağlayamıyor. Her geçen gün daha da mutsuz olduğumu biliyorum…


En mutlu anımı bile bozan kelimeler mutlaka bulunuyor çünkü. O kelimeleri duyduğumda hemen dalga seslerine koşsam da ve beni sakinleştirse de rengiyle ve sesiyle. Olmuyor işte.


Bir de kitaplar. Onlar da iyi geliyor.


Ama en iyisi dediğim gibi başta; birgün tüm bu yaşananların biteceğini bilmek duygusu. Perdenin kapanacağını ve bu hırçın dalgaların bile susacağını bilmek duygusu iyi geliyor.