Size bahşedilen yaşamın hakkını verebildiğinizi düşünüyor musunuz?

Kainattaki tüm varlıkların ve zerrelerin tamamından farklı bir yaratılmış vardır, mantık, akıl ve edep ile güzellenen bir varlık : İnsan.

İnsan ise sahi bir sahne olan hayatta kendisine biçilmiş rollere kendi yorumunu katarak sergiler fıtratını. Sergilediği fıtrat ile karşılanır, sevilir, nefret edilir, ya da gıpta edilir...

Esasen insan olarak yaratılmak bir şükür sebebidir, Türk olmak; bana göre; başka bir şükür sebebidir, İslam üzerine doğmuş olmak en büyük şükür sebeplerimizdendir, aldığımız her bir sıhhatli nefes ise en büyük şükür sebebimizdir...

Bahşedilene olan şükürdür bu, ama bahşedilen yaşamın hakkını verebiliyor olmak ise meziyet isteyen bir kulluk görevidir. Boşa geçen zamanın içini inanılmaz bir beceriyle doldurmak, gönül incitmemeye gayret edip incinen gönülleri alabilmek, daima empati yapabilmek, daima '' ben bilmem '' diyebilmek ve bir koca hiç olduğunu bilip, O'na sığınmak, asla kibire yanaşmamak kulluk vasfının hakkını verebilmek mertebesinin temellendirilmesidir zannımca. İnşaAllah bunu yapabiliyor olan kullardan oluruz da mükafatımız cennetin güzel katları olur...

Her sabah bir silkiniş, bir uyanma ve geleceği kazanabilme vesilesidir.

Bitiriş tınısını bırakma sebebimdir bu da.

Hayırlı geceler.