Makul cevaplarınızı alayım mı?

Herkese merhaba.
Annem 7 kardeş...4 kız 3 oğlan..
Çok iyi biri, kimseyi kırmaz. Özellikle kardeşlerine değer verir. Teyzelerimden biri almanyada yaşıyor şizofren. Bissürü gerçek olmayan hayalleri var ilaç ve iğneye mahkum. Her Allahın günü arar Annemle konuşur. Annemde dinler yemek yicez arar. Dışarı çıkcaz arar. Annem de hep onu dinler anlatsın da rahatlasın. Dayılarımdan biri boşanacak arayıp anneme karısının tarafını arattırıp onu haklı çıkaracak şeyleri söylettirir. Miras bölünecek ( bi türlü anlaşamadıkları için) içlerindeki kurnaz olan malın çoğuna konmak isteyen annemi arar manipüle ederek mal bölümünde çok mal ona düşmesi gerektiği konusunda annemi doldururki diğer kardeşlerine anlatsın. uzun uzun tlf görüşmesi yapar. Diğer teyze 40 yıllık evli hâla ölmüş gitmiş kaynanasının kaynatasının olumsuzluklarını anlatır olanca birikintileri devir daim halinde kusar anneme. Ben de rahatsız oluyorum. Anneme seni kullnıyolar tepkini göster diyorum. Annemde onlar benim canım ciğerim diyor benimle kavga ediyor. Gerçekten bıktım. Çok yıprandım. Benim bu yaz dil geliştirmek vs gibi planlarım vardı. Hala adım atamadım. Aman banane diyip umursamazlık yapamıyorum. Kızıyorum kendime ben niye bu gibi şeylerle meşgul oluyorum.
Çok doldum. Hayır yani annem derdini anlatan kardeşine şöyle yap dediğinde yapmaz bile kendi bildiğini okur.. Bende dşyorumki bi grup kurup mesajla dayılara teyzelere ben kusayım geçer mi sinirim. Yoksa hiç mi gerek yok. Yazsam ne yazabilirim ki?
Annem , benim ona çocuk muamelesi yaptığımı düşünüyor.(Hayırrrrr kardeşinle konuşamazsın gibi )
Ben konuşup hal hatır etmelerine eskilrden anılarından, güzel şeylerden konuşmalarına engel olmuyorum. Tabi ki kardeşler konuşsunlar..., derdini söyleyip omuzuna başını koyacak kardeşin ablan olması kadar güzel bişy var mı?