Konfor alanını terk etmek?

İnsan doğası gereği bir amaç edinmesi gerekiyor benim gibi amaçsız kalırsan fiziksel ve ruhsal olarak çökersin bu da iyi bir şey değil. Yalnızlığa ve tembelliğe bağlanırsın bu daha kötü kendin ile baş başa kalmak çok kötü o konfor alanı bile bir noktadan sonra çekilmez ve anlamsız gelmeye başlıyor hayattan zevk almıyorsun ve kısır döngüye giriyorsun. Hayatsız oluyorsun kısaca zevk al işlevini içinde ki merakını yitirme. Konfor alanından çıkmamak aslında dolaylı yoldan intihar gibi bir şey zamanını öldürüyorsun ama aslında zamanın seni öldürmesine izin veriyorsun.

Ben şu an tedavi görüyorum bir amaca hizmet etmiyorum düzelme aşamasındayım. Ancak eski ben amaçsız ve boşlukta kaldığı zamanlarda deli gibi resim çizerdim, film sahneleri kağıda geçirir sevdiğim replikleri değişik fontlarda yazar aklımı kağıda boşaltırdım bolca yazardım, dostlarımla dertleşirdim, anın zevkini çıkartırdım, doğa fotoğrafı çekerdim, gök yüzünü bir daha görmeyecek gibi her sabah kalkar zevkle bulutları izlerdim. Şükür ederdim amaçsız kalmak benim insanlara şaklamanlık yapma zamanımdı güldürmeyi ve eğlendirmeyi severdim ama hayat düz gitmiyor şimdi bir filmi bile izleyemiyorum aslında kendine yapa bileceğin en iyi iyiliği yapacaksın eğer konfor alanından çıkarsan ve hayat buna izin verirse ve asla içinde biriktirme yap gitsin başlarsan ilerlersin. Kendine inan. Umarım daha iyi olursun.