21 yaşındayım hayatta amacım yok?

dışarı çıkınca her gün kendime beddua ediyorum abi araba veya bir şey çarpsa bir şey olsa diyorum

aman kardeşim öyle düşünme umutsuzluğunu anlıyorum ama pesetme

babam zaten bu halimi görünce perişan oluyor olm üzülme iş buluruz sana her şey yoluna girer ama çok karamsarım benim hiç bir zaman arabam evim olmayacak abi ülkede araba almaya kalkışsak 1 tane devlete alıyoruz ev kiraları 5 binden aşaya değil asgari ücretle anca karnımızı doyuyuruz aile evindeyim iyi ki kirada otursam 2 günde atarlar

yurtdışına kapak at abicim başka yolu yok

ben kim yurt dışına çıkmak kim abi dışarı çıkarken bile her gün babama hesap veririm oğlum geç olmadan gel çağırıyorlar yurt dışına çıkma imkanım olsa da göndermezler zaten ilkokul mezunuyum dilim yok maddi durumumuz orta babam sayesinde ayaktayım para vermese ruh halim çökücek

çalış diye zorlamıyorlar beni ama boşta durmak artık beni bunalıma soktu abi benim de bir katkım olsun bir b*ka yaramak istiyorum ama iş bulamıyorum öyle böyle bulacaz artık bir şekilde

zaten bu zamana kadar hep rahatlığa alıştım en kötüsü de bu yarın bir gün ailem olmayacak ayaklarımın üzerinde durmak istiyorum çabalamaya çalışıyorum