Bedenen ve ruhen hassas olmanın sebebi ne ve bu hassasiyet değiştirilebilir mi, insanın elinde mi?

Biraz kendinizdeki o hissi tanımlar mısınız

Dünyaya bir poşetin ardından bakıyormuşum gibi geliyor, şeffaf bir poşet. Ama o poşetin ardında güvendeyim, herkesi analiz edebiliyorum, nedense her şeyi çok iyi algılayabiliyorum. Ancak bir o kadarda yalnız hissettiriyor. Sanki bütün bu anlamların içinde, algılayabildiklerimin içinde yapayalnızmışım gibi. Bu durum içimde hüzün diye bir şeye bürünüyor, elbette rahatsız ediyor fakat bu hüznünün içinde nefes alabildiğimi hissettiğimden, kopmak istemiyorum. Kendimi toplum içinde olduğu kadar, kendi içimde de bir birey olarak görmemi sağlıyor. Umarım tanımlamam anlaşılır olmuştur.

Etkileyici. Bir şey vardı ama ismini bilmiyordum tanımlamalarda pek iyi olduğum söylenemez. hele o gözlemler... sezgiler... bazen her şeyin karman çorman hale gelmesi... birde içinde biz vardak olaylar uç noktada sanki öyle görmeye çalıştığımdan değil öyle hissettirdiğinden ara sıra

Varsak*