Duygusuz ve merhametsiz bir insana dönüşüyorum?

eskiden çok duygusaldım ne bilim sosyal medyada hüzünlü bi video görseydim saatlerce ağlardım, herkesin derdini dinler yardım ederdim, birinin başına kötü bişey gelse gerçekten üzülürdüm kısacası etrafıma değer verirdim, artık kimse umrumda değil hiç kimsenin derdine üzülmüyorum birisi bişey anlatınca duygu sömürüsü yapıyor diyorum, bu değişim boş yere olmadı tabi çok zor günler yaşadım ağır bi depresyon dönemi atlattım ve sonunda hiçbir şeyi umursamayan kalpsiz birine dönüştüm aslında çok mutluyum böyle kendimi güvende hissediyorum ama etrafımdakiler hep eleştiriyo beni çok değiştin böyle değildin diye şu an olduğum durum iyi mi kötü mü hiç bilemiyorum, duygusuz olup sadece kendi iyliğini düşünmek kötü mü ya? ya da iyi biri olmak zorunda mıyım?