İki yol arasında kaldım. Hangisini seçmeliyim? Ne yapmalıyım? Bir akıl verin?

William James’in sorunları vardı, gerçekten kötü sorunlar.
Varlıklı ve toplumda önde gelen bir ailede doğmuştu, ama daha doğuştan hayatını tehdit eden sağlık sorunları vardı: Bir göz hastalığı çocukken geçici körlük yaşamasına neden olmuştu; ciddi bir mide sorunu nedeniyle aşırı kusuyordu, bu nedenle çok sert ve çok duyarlı bir diyet uygulaması gereki­ yordu; iyi duyamıyordu; sırt ağrıları o kadar ciddiydi ki çoğu günler oturamıyor, ayakta duramıyordu.
William sağlık sorunları nedeniyle yaşamının çoğunu evde geçiriyordu. Pek arkadaşı yoktu, iyi bir öğrenci değildi. Gün­ lerini resim yaparak geçiriyordu. Bu sevdiği ve yaparken ken­ dini iyi hissettiği tek şeydi.
Ne yazık ki kendisinden başka iyi resim yaptığını düşünen yoktu. Yetişkin biri olduğunda kimse resimlerini satın alma­ dı. Ve yıllar geçtikçe, zengin bir iş adamı olan babası tembel­ liği ve yeteneksizliği nedeniyle onunla alay etmeye başladı.
Bu arada erkek kardeşi Henry James dünya çapında ünlü bir yazar olmuştu, kız kardeşi Alice James de yazar olarak iyi para kazanıyordu. William ailenin beceriksizi, kara koyunuydu.

Genç adamın geleceğini kurtarma girişimiyle, babası iş iliş­ kilerini kullanarak onu Harvard Tıp Fakültesi’ne kayıt ettirdi. Bunun son şansı olduğunu da söyledi. Bunu da mahvederse, onun için umudu kalmayacaktı.
William Harvard’da kendini asla huzurlu ve evinde hisset­ medi. Tıp ilgisini çekmiyordu. Zamanının çoğunu kendini bir sahtekâr gibi hissederek geçiriyordu. Kendi sorunlarının üstesinden gelemiyorsa, başkalarına nasıl yardım edebilirdi ki? Psikiyatri bölümünde geçirdiği bir günün ardından gün­ lüğüne hastalarla doktorlardan çok daha fazla ortak noktası olduğunu yazdı.
Aradan birkaç yıl daha geçti ve William babasının onayı olmadan tıp fakültesini bıraktı. Babasının öfkesiyle boğu­ şacağına evinden uzaklaşmayı tercih etti. Amazon Yağmur Ormanlarına yapılacak bir keşif gezisine yazıldı.
1860 yılıydı ve kıtalararası yolculuklar zor ve tehlikeliydi. Çocukken Oregon Trail adlı bilgisayar oyununu oynadıysa- nız, işte öyle bir şeydi; dizanteri, boğulan öküzlçr falan.
William Amazon’a kadar gidebildi ve gerçek hikâye ora­ da başladı. Kırılgan sağlığı şaşırtıcı biçimde buraya dayan­dı. Ama daha keşif gezisinin ilk günü suçiçeğine yakalandı ve neredeyse ormanda ölüyordu.

Ardından sırt ağrıları geri döndü ve William yürüyemez oldu. Suçiçeğinden güçsüz düşmüş ve bir deri bir kemik kalmış, sırtı nedeniyle hareket edemeyen William Güney Amerika’nın ortasında yalnız kaldı (diğer kaşifler yola onsuz çıktılar), eve nasıl döneceğini bilmiyordu ve bu aylar sürecek yolculuk onu nasıl olsa öldürecekti. Ama bir şekilde New England’a ulaşabildi ve orada hayal kırıklığı zirveye ulaşmış olan babası tarafından karşılandı. Genç adam artık o kadar da genç değildi, otuzuna yaklaşmıştı, hâlâ işsizdi, neye el atsa başarısız olmuştu, ona sürekli ihanet eden bedeninde düzel­ me emaresi yoktu. Ona verilen tüm fırsatlara ve sahip olduğu tüm avantajlara karşın hayatındaki her şey dağılmıştı, sabit kalan tek şey ıstırap ve hayal kırıklığıydı sanki. William derin bir depresyona girdi ve intihar etme planları yapmaya başladı.
Bir gece, filozof Charles Peirce’in kitabını okurken küçük bir deney yapmaya karar verdi. Günlüğüne bir yıl boyunca yaşamında her ne olursa olsun yüzde yüz kendisi sorum­ luymuş gibi davranacağını yazdı. Bu sürede, başarısızlık ne kadar kesin gözükse de koşullarını değiştirmek için elinden geleni yapacaktı. Bu bir yıl içinde hiçbir şey düzelmezse, için­ de bulunduğu koşullara karşı kesinlikle güçsüz olduğu kanıt­ lanmış olacaktı ve o zaman hayatına son verecekti.
Hikâyenin ana fikri mi? William James dediğini yaptı ve Amerikan psikolojisinin babası oldu. Kitapları onlarca dile çevrildi ve neslinin en önemli entelektüellerinden/felsefecile- rinden/psikologlarından biri olarak saygı gördü. Harvard’da ders verdi ve dersler vererek ABD ve Avrupa’nın büyük bölümünü dolaştı. Evlendi, beş çocuğu oldu (içlerinden biri, Henry, dünya çapında bir biyografi yazarı olarak Pulitzer Ödülü kazandı). William James bu küçük deneyine daha son­ ra yeniden doğuş adını takacak ve hayatında gerçekleştirdiği her şeyin primini ona verecekti.

Sence intihar çözüm mü bence değil bir bilinmezlige gidiyorsun yani şu şekilde bir bilinmezlik yani bilmiyorum neye inanıyorsun ama sana kendi inancımı göz önüne alarak söylüyorum yani şöyle düşün intihar ediyorsun ve büyük bir günah ve cehenneme girme ihtimalin var öte yandan inanmıyorsan işte o tam bir bilinmezlik senin için ve bilinmezlik bu çok çok kötü bir şey olsa gerek ne yaşadın bilmiyorum ama her ne olursa olsun halledilir ama söz konusu canına kıymaktan bahsediyorsun bunun geri dönüşü olmaz bunu unut ve problemlerini çözmeye odaklan sana tavsiyem budur