Yalnızlığa çare nedir?

Lütfen duygusal ve ruhsal olarak yaklaşanlar yorum yapsın. Tek çocuğum ve çevrem olsun kimse hissettirmesede hayatta tek olmam üzülüyor beni kahroluyorum. Yani dert mi demeyin bir insana verilen şeyler başına kakılıyor ve gerçekten onu anlayan seven yoksa anlıyamazsınız seviyor mu severler ama ondan fazla kırarlar. En çok zoruma giden şey ise birşeyin başıma kalkılması özellikle maddi olarak manevide sırf bu yüzden ilişkilere karşı oldum karşı cins bunu yapar diye yine karşıyım hayırlsı olsun diyorum umarım hepimizin karşısına hayırlı insanlar çıkar. Mesela kafamı yastığa koydum kimsenin beni hiç önemsediği geliyor aklıma o kadar zor ki ve ben olgun olmaktan bıktım. Zengin biri değilim ve maddi olarak yardım eden akrabalarım veya çocukları beni küçümsüyor. Küçümsenecek halim yok muhtacız ama allah görüyor utanmam. O kadar çok zoruma gidiyor ki hayatta olmak gururunun incinmesi yediğim şeyin lafının edilmesi naparım ben böyle bir hayatta bilemiyorum.. Maddi olarak yardım eden akrabalarıma karşı utanıyorum. İnsanlar kibirli ve küçümseyiciler. Verdikleri şeyle övünür ve herşeyine yediğine bile karışıyorlar.
Yalnızlığa çare nedir?
Cevapla