Hayattan soğudum insanları sevmiyorum herkesten nefret ediyorum?

Olmuyor işte her gittiğim ortamda illa biri çıkıyor işte gurbete çıksam aynı eve gelsem aynı yaşım oldu 31 b. k gibi bir hayattan başka bir şey kalmadı bna

Hayatımda bir kere gittim nefret edip çıktım onlar mı bana yol gösterecek malın önde gidenleri kendilerini filozof zannediyorlar

Ya valla o kadar zekiyim ki tanisan sasirirsin içinde bulunduğum duruma sen nasıl başardın diye ama karakteristik bazı ozelliklerim beni mahfetti neleri elimin tersiyle itmedim ki bilmem anlatsam ağlarsın halime kime ne anlatıyım ne değişecek ki

Bende bunu istiyorum ama ne zaman birşeyler yoluna girse illa birileri beni hayattan sogutacak
Düşün çok iyi şartlarda çalışmama rağmen birisiyle tartistigim için biranda işi birakabiliyorum sonrasinda keskeler başlıyor vs. Tek başıma beceremiyorum olmuyor

Olmuyor işte ol mu yor hayırlısı ile canımı alsa da kurtulsam bu berbat dünyadan

Sevmek sevilmek evet güzel ama menfaatsiz kardeş bile birbirini sevmiyor artık o kadar kotu bir yer ki burası keşke gondermeseymis hiç kimseyi tanimasaymisim diyorum

Belki de bende calistirmadigimdan olabilir bilemiyorum ama hiçbir şey yolunda gitmiyor buda artık canıma tak etti

Keşke onunla gecseydi de yapsaydım rahatlasaydim beceremiyorum yaşamayı

Yaşamayı beceremiyorum her gittiğim yerde karşıma şeref. sz birilerini çıkması bireysel hatalar falan filan beni kaldiramiyor bu hayat bende kaldıramıyorum inan

Yapamıyorum beceremiyorum işte en ufak şeyleri bile dert ediniyorum en ufak tartışmada bile pes ediyorum karekterim bu değiştiremiyorum ailem dahil hiç kimseyi sevmiyorum artık

Olumlu dusunemiyorum artık ne zaman güzel şeyler hayal etsem birileri içine ediyor ne kahvesi ne yemeği vallahi bu dünyaya çok geliyorum ya bir ben ayak uyduramadim bu hayata

Evliliğin çok iyi geleceğini düşünüyordum karşıma biri çıktı ortada bir şey de yok elle tutulur yavaştan kafamda birşeyler yapmaya çalışıyorum o bile bıraktı gitti cekemedi herhalde nasıl olumlu dusunuyim Allah aşkına yaş oldu 31 kafa zehir ama geçmişe bakıyorum hiçbir şey yok kocaman bir enkaz acı dert sıkıntı...

Tek başıma yapamıyorum beni hayata bağlayacak biri olsa belki her şey çok farklı olabilirdi olaylar karşısında çoğu zaman yanlış karar alıyorum bu da büyük enkazlar bırakıyor geldiğim nokta ortada işte yaşamaya bile hevesim yok