Çevresinde iyi arkadaşlıklar kuran bir kişinin sırtı yere gelmez diye düşünüyorum.

Çevresinde iyi arkadaşlıklar kuran bir kişinin sırtı yere gelmez diye düşünüyorum.

Çevresi kalabalık insanları çocukken ve hatta ilk gençlik dönemlerimde kesinlikle popüler, mutlu ve anlaşılması kolay insanlar sanardım. Meğersem çevresi kalabalık olanların mutlu olmaları yahut popüler olmaları gibi bir durum söz konusu değilmiş...
Zamanla da azaldı civarımdaki insan sayısı. Az ve öz bir çevrem olmasını çok arzu ettiğimi söyleyemem, en azından bir doğa yürüyüşüne hatırı sayılır arkadaşımı davet etmeyi canı yürekten isterdim, ama zamanla o kadar çevrem kalmadı...
Soruyorum bazen kendime '' acaba bu insanları hayatımdan bile isteye çıkartmasam ne olurdu?'' diye ve sonra şükrediyorum bu günüme, çıkarttıklarım zaten bana faydası olmayan ve huzursuzluk hissettiren kişilerdi.
Öyle öyle...
Yine de biraz daha kalabalık bir kitleyle iletişimde olmayı dilerdim, kısmet böyleymiş demek ki.
Cevap
6Cevap
Şanssızım bu konuda
Biriktirmek için çabalamıyorum muhatap olduklarım dışında kimse olmasa da olur
Smdçdşşclc
Hepsi sahte. Ne kadar adilsen o kadar güçlü, ne kadar güçlüysen o kadar sırtın yere gelmez. Sırtını Allah'a yasladıysan zaten konuşmaya hacet yok. İnsana sırt yaslanmaz ama onu biliyorum.
Var birkaç tane sayabileceğim insan iyi ki varlar şükrediyorum. Usta olmasam da nasipli sayıyorum kendimi.
Biriktirme çabasına hiç girmedim. Az olsun öz olsun..
Hiç değilim ama suç benim değil suç karşıma kötüleri çıkaran kaderde
Sanirim haklısındır sonuçta ben yabancı kalırım boyle durumlarda daima
Oldukça iyiyim...
İnsan biriktirme konusunda bile sıfırım.
Çok arkadaşım var ama sadece bi kaçı kalıcı
İyi sandığım herkes asıl kötü çıktı
Ramiz karaeskinin yeğeniyim ben.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?