İyi insanlar biriktirme konusunda ne kadar ustasınız?

Çevresi kalabalık insanları çocukken ve hatta ilk gençlik dönemlerimde kesinlikle popüler, mutlu ve anlaşılması kolay insanlar sanardım. Meğersem çevresi kalabalık olanların mutlu olmaları yahut popüler olmaları gibi bir durum söz konusu değilmiş...

Zamanla da azaldı civarımdaki insan sayısı. Az ve öz bir çevrem olmasını çok arzu ettiğimi söyleyemem, en azından bir doğa yürüyüşüne hatırı sayılır arkadaşımı davet etmeyi canı yürekten isterdim, ama zamanla o kadar çevrem kalmadı...

Soruyorum bazen kendime '' acaba bu insanları hayatımdan bile isteye çıkartmasam ne olurdu?'' diye ve sonra şükrediyorum bu günüme, çıkarttıklarım zaten bana faydası olmayan ve huzursuzluk hissettiren kişilerdi.