Hayatın sırrını çözmek için ne yaptınız?

Beklentiye girilmemesini öğretti bana hayat.

Beklentiye girmeyince; istediğin şey olunca sürpriz gibi olup sevindiriyor, olmayınca

beklenti olmadığından çok can yakmıyor.

Adalet beklememeyi ama adaletli olmayı öğrendim.

Sevmenin, sevilmekten daha güzel olduğunu öğretti, severken kendin eminsin ama

sevilip sevilmediğine asla emin olamayacağına öğretti.

Sevgide serbestlik, saygıda mecburiyetlik olduğunu öğretti.

Bana benden daha fazla kimsenin zarar veremeyeceğini öğretti.

Hayatın bir sırrı olduğunu sanmam. Sır dediğiniz şey bilinmeyen denklem gibidir. İnsanoğlu kendinden uzaklaştıkça bu sırrın peşine düşer oldu. Aslında insan canlılar arasında en muhteşem yaratılan bir varlıktır. Sadece bunu bilmek bile bir sır olmadığını gösterir. İnsanlar iki matem sözünü bile yüceltmeye çalışıyor. Yani her şeyin kendinde bittiğini görmüyor. Aklımızı yitirmek diyoruz ama başta kendimizi tedavi etmeyi bile öğrenemiyoruz. Düşün ki evlilik terapistinin bir okulu var mı yok. Sanki bunlar iki unvanla insanlar tarafından değerli görülüyor. Bildiğin psikolog gibi bir şey arkadaş. Sen knedi evliliğini kendin kurtaramıyorsan başkası ne yapsın. İnsan yaşadıkça ve gördükçe sırra ulaşmalı. Yaşayıp gördükçe sırların içinde kaybolmamalı. Hayatın sırrı göremediklerimizden ibarettir. Gördüklerimize sır diyemez. Buna da ise dersek aynada kendimizin yansıması gibi olur. Kendimiz varız ama dokunamıyoruz işte. Sırrı aramaya gerek yok bence. O sır varsa zaten gelip bizi bulur. Asıl önemli olan kendimizi ne kadar geliştirip ve başkalarını ne kadar gördüğümüzdür. Yaradan şaşırtmasın yeterli...