Bazı erkeklerin duygu sömürme makinesi olması?

En son 2020'de birisiyle konuşmuştum ilişki olarak. Ondan sonra bir daha da konuşmadım yalnız başıma olmak cidden ilaç gibi gelmişti.

Sosyal medyada birisi mesaj atmıştı sadece 1 kere sohbet etmek istedim, 7/24 mesajlaşmak bana vakit kaybı gibi geliyor çünkü insanın kendine yaptığı vakit yatırımı hep daha sağlıklı.

Bir akşam mesajlaştık işi flörte döktü. Ama ben flörtleşmek istemiyorum ondan öyle değilmiş gibi davranıyorum ve her gün her gün birisiyle mesajlaşmak anlamsız geldiğinden mesajlarına erken yanıt vermiyorum. Hep konuşmasak aslında arada düzgün, o anlığına devamlı sohbet içine girerim. Geç cevap verdiğim için duygu sömürüsü yaparak kötü hissettiriyor, erkekler hep sevilmemekten bahsediyor. Sanaldan konuşuyoruz ve her şey sahte, duygularımı yaşayamıyorum. Ama o bu mecrayı senin için kullanıyorum yataktan çıkmaya mecalim kalmadı falan diyor. Bundan önce birisiyle de konuşmuştum o da flört etmeye çalışıyordu bunun yanında çirkin olduğundan osundan busundan bahsediyordu.

Açıkçası içimde olmayan şeyi söyleyemem, biz yok böyle yok şöyle diyeceğiz onlar da itiraz edecek ama içleri hoş olacak. Bak işte bunu sevmiyorum çünkü ben içimden gelmeyen duyguyu yansıtamam. Duygu kullanarak hiçbir yere gelinmez böyle bağlamaya çalışma çabası beni rahatsız ediyor. O zaman tam olarak düşüncemi söylersem kırılırlar, ikili oynamak gibi geliyor.

2020'de konuştuğum çocuk da hep acılarından bahsediyordu. S*rtüğe bak dinliyordu ben de bi keresinde fark etmeden dalga geçtim diye şarkı zevkimi beğenmiyorsun diye trip atmıştı. 0'a vurdurcam demişti, saçı zannedip keltoşluk yakışır demiştim. Ben senin yerinde olsam saçının kılına kıyamazdım sense hemen kestir diyorsun demişti dedim ne alaka şamwşwkslsls sakalını kestirecekmiş.

Benimle konuşmayı kestikten 1 hafta sonra benimle konuşurken arkadaşı olduğu kızla çıktı sonra onlar ayrıldılar, yakın arkadaşıma çıkma teklifi etmiş:d

Bunların hepsi boş cidden. Bazı şeyler abartı geliyor. Şimdi de öyle mesela. Hep böyle sen moralimi yerine getiriyorsun falan deyince kendimi suçluyorum ister istemez. Ama içimden geldiği gibi dürüst davranmak daha mantıklı. İçimde varsa o duyguları zaten söylerim zorlama olarak hareket edemem.

Hep psikolojileri mi bozuk, her konuştukları kızdan hoşlanıyorlar mı? Yoksa aijtasyonla kendilerini acındırıp bağlamaya mı çalışıyorlar?

Böyle olmayan erkekler üstüne alınmasın, sadece içim kararıyor bunalıyorum her seferinde böyle şeyler diyerek içimi sıkıyor. Duygusal bir soru soracak oluyor fakat ben ona karşı bir hoşlanma hissetmiyorum mesela ne diyeceğimi şaşırıyorum. Birisini hoşlanmadığına pişman etmek çok kötü bir durum.