Kendinizi hangi durumlarda değersiz hissedersiniz?

Bana değer veren bir insan bana kendimi değersiz, özensiz hissettirmek için çırpınmaz. Bana değer veren bir insan bana özentisiz davranmaz. Şayet art niyetle, bilerek bana kötü davranıyorsa beni kaybeder. Beni seven bir insan benimle zıt düştüğünde dahi, canımı yakmak istediğinde dahi kelimelerini öyle hoyratça sarfedemez, çünkü şayet beni sahiden seviyorsa "ben bu kadar ağır konuşursam onu kaybederim, bu kadar ağır konuşursam benim de canım yanar, onun canını fazlaca yakarsam benim de canım yanar''diye düşünür ve bana en kızgın olduğu zaman da bile her ne kadar canımı yakmak istese de, yaksa da bazı söyleyeceklerini yutar, kendine saklar.
O sınırı açmaz.
Bazen en sevdiklerimizle bile zıt düştüğümüz durumlar oluyor.
Bazen en sevdiklerimize bile ağır cümleler sarfedebiliyoruz.
Mesajla tartıştığım birisi vardı, ona çok ağır söyleyecektim ama yazarken bile sildim bunu söylersem onu tamamen kaybederim düşüncesiyle, onun canını bu denli yakmamalıyım, benim de canım yanıyor diye düşünüp kaç kez sildim mesajımı.
Sevdiğimiz insanlar bizim bir parçamızdır, kolumuz gibi.
Nasıl ki başımız ağrıdığında canımız yanıyorsa, huzursuz oluyorsak sevdiğimiz kişinin canını acıttığımızda da aynı duygular içinde oluruz.
Beni sahiden seven insanlar bana kendimi değersiz hissettirmez, çünkü benim gibi düşünürler ama beni gözden çıkaran insan defolsun gitsin. Onun bana, beni değersiz hissettirmeye gücü yetmez. Onun benimle ilgili o pis düşüncelerini benimseyecek değilim.
Kendisine şefkat gösteren,"kimse olmasa da ben bana yeterim" diyen insan kendini değersiz hissetmez ama bazen sevdiklerimizden aldığımız darbeler bize kendimizi yalnız hissettirir