18 yaşımdayken öğretmen olan ablam ve yine öğretmen olan nişanlısı tarafından üniversite sınavlarına hazırlanmak adına ders alıyordum. Neredeyse bir yılımın her gününü bu insanlarla geçirdim ve onların benim hayatımı, kişiliğimi apaçık bir şekilde taciz ettiklerini henüz anlıyorum. Bu insanlar benden yaşça büyük olmalarına ve ''benim iyiliğimi düşündüklerini'' söylemelerine rağmen devamlı olarak bana hakaret ederler; sevdiğim, okuduğum/izlediğim her şeyi ''boş'' olmakla eleştirirler, üstelik beni aptallıkla suçlarlardı. Hepinizin aşağılık kompleksi içinde olan toksik tanıdıklarınızın olduğunu biliyorum fakat ben bu bir yıl boyunca onlara karşı sessiz kaldığım, alttan aldığım ve hatta çoğu zaman onların düşünceleriyle kendimi suçladığım için çok kötü hissediyorum. Neredeyse her gün neden hakkımı savunmadığım için kendimi suçluyorum.
En nihayetinde bu insanlar sessizliğim karşısında kendilerini haklı olarak gördüler ve şimdilerde neyse ki hayatımdan çıktılar. Bu sahte ve aptalca ''haklılıkları'' da onlarla birlikte gitti.
En nihayetinde bu insanlar sessizliğim karşısında kendilerini haklı olarak gördüler ve şimdilerde neyse ki hayatımdan çıktılar. Bu sahte ve aptalca ''haklılıkları'' da onlarla birlikte gitti.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer