Pek kalmadı kırıntı var işte o da yok olmak üzere yok etmek içinde ellerinden geleni yapıyorlar. Tuhaf olan ve acı veren ise karşılıksız bir şeyler yapan insan mağduru olanların bir araya gelemiyor olması, hoş gelse bile onlara bile güven yok yarı yolda bırakıyorlar. Düşün bir yazar var kitabını okuyorsun fikirlerini beğeniyorsun sonra o yazarı araştırıyorsun yakından tanımak istiyorsun sonuç hayal kırıklığı, insanlarda böyle bütün ilişkiler böyle En güzeli montaigne gibi inzivaya çekileceksin. Mutlumu olmak istiyorsun. Yalnız ol... Sessiz ol.. Issız ol.. Ulaşılmaz ol.. Doğayı sev Hayvanları sev...
Benim hayatıma sevgili olarak alacağım insana güvenmem bile bir buçuk sene falan sürüyor. Sen tahmin et artık insanlara ne kadar çabuk güvenebildiğimi. Gerek de yok bana göre güvence ne oluyor ki sanki yine üzülen ve pişman olan biz oluyoruz. En iyisi çok fazla insana güvenmeden yoluna devam etmek.
Güvenince incitebiliyorlar, güvenmeyince küsebiliyorlar. İncinmemek için güvenmiyorum ama küstürmemek için de güveniyormuş gibi görünüyorum. 😊 Tıpkı o meşhur MFÖ şarkısındaki gibi: Mecburen, mecburen, mecburiyetten... 😊
Kötü insanların yüzünden bazen iyi olanlarda kaybediyor kötülerin anlında keşke kötü yazsa güvenmek istiyorum ama olmuyor gelen herkes bir şeyler istiyor
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Çok iyi bir durumda. O kadar iyi ki hiç kimseye güvenmemeyi tercih ediyorum. :-)