Neden ben boyleyim?

Herkes bana olgun geliyor tüm yaşıtlarım ve herkes ama ben kendimi çocuk gibi hissediyorum nedense. Hayata dair heyecanlarim arzularim isteklerim daha hicbirsey gerceklestiremedim 28 yaşındayım senelerden beri evdeyim bakiyorum konuşuyorum insanlarla birçok amacına ulaşmış oluyor ben ne başarı ne aşk ne ozguvenli güçlü bir insan olabildim hicbirsey olamadım bütün duygularım hislerim 15 yaşındaki bir çocuk gibi. Ailem sayesinde bir yere de çıkamadım gelemedim dolasamadim şimdiye kadar odam yok mesela. Arkdasim yok bir tane bile. Gezemedim içimi dökemedim kız arksm yok sacmalayamadim rahatça. Istedigim kıyafetleri sayısınca rahat rahat alamadım bir mesleğim olmayınca. Bir kafeye gidip oturacağım hiç bilmem. Ve insanlara da çok çocukça geliyor davranışlarım. Oysa ben hicbirsey yaşamadım bu hayatta sadece 5 yaşındaki bir çocuk kadar hayattan mahrum kaldım ve bilgisiz kaldım. Ne benim kültür seviyem aklım yetisebiliyor insanlara. Herkeste bir ego var bir kendini beğenmişlik bir acimamazlik. Annem kardeşlerim babam bile anlamıyor beni.
Biraz ilgi istedim hayattan sadece bir insan içini dönmezse ben gibi hevesini almazsa ben gibi patlar. Ama insanlar anlamadı beni.
Sizce sessiz utangaç bir insan olmak suç mu?
Neden böyleyim?