Tartişma esnasında konuşmak yerine kendi içimde tartişiyorum , etkisiz kalıyorum?

Her şeyden önce ; tartışmak olgusu, iki tarafın farklı düşüncesinden kaynaklanır. Evet ; herkes, her konuda aynı düşünceye sahip olmak zorunda değil. Genel olarak 3 çeşit diyaloğ vardır : 1 - Karşınızdaki kişi tam cahil ise, söylediklerinizi ilgiyle / merakla dinler. Kafasına takılan yeri, insanca sorar. Eğer farklı bir şey düşünüyorsa, usülünce dile getirebilir de.
2 - Karşınızdaki kişi yarı cahil ise ; çoğu zaman önyargılı, sabit fikirli bir üslupla ; 'KENDİ BİLDİKLERİNİNİN % 100 TEK DOĞRU OLDUĞUNU, karşı tarafın bildiklerinin de, genelde hep hatalı olduğunu" iddia ederek, inatla tartışır. Böylelerine, somut bir konuda, % 100 geçerli bir delil sunsanız dahi ; sizi takdir de etmez, "sen haklıymışsın" ve / veya "ben hatalı düşünmüşüm" de, demezler. Çünkü ; egoları, kibirleri, önyargıları, küstahlıkları beyinlerinin akılla, mantıkla, idrakla çalışmasına engel olur. Çoğu zaman da sizi üzerler, kırarlar, incitirler.
3 - Karşınızdaki kişi ; anlayışlı, hoşgörülü, sabırlı, objektif düşünebilen yani eski tabirle ARİF birisi ise ; sizin söylediklediklerinizi dinler. Doğru ve yanlışlarınızı da, insanca ve güzel bir üslupla, tatlı bir dille söyler. Hiç bir zaman "benim dediklerim doğru, siz saçmalıyorsunuz" gibi bir küstahlığa, zavallığa düşmezler..
Size tavsiyem, mümkün mertebe 2. Gruptaki insanlardan uzak durun. Peygamberlet mucize gösterdi, inanmayan yine inanmadı. Yahut, bilim adamı bir hastalığın sebebini kesin ispat etse bile, bir Afrikalı 'bu hastalığının sebebinin kötü ruhlar olduğuna' inanabilir.. Kısacası, herkesi her konuda ikna etmek, asla mümkün değil. Keşke öyle olsaydı 😊 Umarım, anlatmak istediklerimi anlamışsınızdır. Psikolojik sorunlarınız, devamında yapmanız gerekenler konusunda ; dilerseniz, Allah rızası için ve insanlık namına, daha fazla yazabilirim.