Keşke azıcık naz yapabilseydim ya hu ileri de Allah nasip eder de kızım olursa fazla değil ama biraz öyle yetiştirmeyi düşünüyorum. Her düştüğümde tentürdiyotumla yarama kendim pansuman yaptığım için güçlü olmak insanın üzerine yapışıp kalıyor sonra hiç değmeyen insanlar itip itip duruyor. Farkına varıp kendine hoop yeter artık dur demekte zaman alıyor bazen iş işten bile geçiyor. O yüzden geleceğin ebeveynleri olarak çocuklarımızı fazla güçlü, fazla merhametli, fazla hassas vs. kısacası her şeyin fazlasıyla yetiştirmeyelim. Kararında olan şeyler çok güzeldir.
Bende bir hayli fazla bu naz olayı. Ha kesinlikle trip, kapris anlamındaki naz olarak değil. İşve/cilve babındaki nazdan bahsediyorum. Geçenlerde farkında olmadan babaannem geldiğinde hoş geldin derken süzülmüşüm sürekli onu dile getirip gülüyor hadi yine o günkü gibi bir nazlan, süzül bakayım diye. Tabii herkese göstermem bunu da nazlılığım vardır.
Sanırım öyleyim. Sürpriz bir gelişme ile bir kız buluşma teklifi etti. Kafamdaki olasılıkları düşünerek “ ayarlamaya çalışayım “ diye yazdığımda “ sende amma da nazlandın “ dedi.
Karşı taraf dedi. Olabilir yani. Tembellikten aslında nazdan değil. İtici bir şey gerekiyor. Israr ettiklerinde harekete geçiyorum.
Nazlı olmak pek bana göre bir şey değil. Ben tek başıma hastaneye gidip ameliyat olup eve dönmüş adamım. Kimsenin lafına çekemedim gibi kendimi de kimseye nazlamam.