Sizi Yoran Her Şeyi Bırakabiliyor musunuz?

Şiddet dediğimiz illa fiziksel yönü ile kalmıyor. Sözler bile derecesine göre şiddete giriyor ve senin de bu konuda daha dikkatli olman gerekiyor. Karşındakiyle empati yolunu deneyerek anlaman en doğrusu olur.

Tabi ki elbette herşeyden önce insan kendi hakkını savunmalı ve korumalı. Yoksa herşeyi karşıya göre yapalım da biz yine ayakta kalmayı başarırız düşüncesi yanlış olur. Aslında aynı düşünceler içindeyiz. Katılıyorum. Önceliğimiz ''Ne kendi hakkının ezilmesine ya da kırılmasına izin vereceksin ne de bir başkasının.'' Hani bir söz vardır hak eden hak ettiğini bulur. Doğru bir söz.

Bazı zamanlar öyle bir an geliyor ki herşeyi bir kenara bırakıp Allah'a havale ediyorum ben. Mümkün olduğunda benden uzak olması en büyük dileğim oluyor. Çünkü o kötü düşünceyi kafamda yaşadıkça daha çok yıprandığımı ve kendime haksızlık yaptığımı görüyorum. Hayatı yaşamak varken neden onlar yüzünden tatsız bir dönem yaşayayım ki?

;)

Ben teşekkür ederim değerli sohbetin için. Seviyeli ve abartıya yer vermeden geçen güzel bir sohbetti.

Doğru olan da bu değil mi zaten.. Görünürde sürekli aynı döngüyü yaşamaktansa şimdiden bırakmak en doğrusu olur.

Kesinlikle öyle. Yoksa olan yine sana, bana olur.

Kendini seven ve deer veren insan bir de karşısındaki ile de empati kurabiliyor ve anlayabiliyorsa ve ona göre davranış ve sözlü yaklaşıyorsa o ilişki sağlıklı adımlarla ilerler.

Sadece kendini seviyor ve değer veriyorsan karşındaki insanın doğrusu sana zarar verme ihtimalinde egoistlik ya da bencillik öne çıkabilir. Böyle bir durum da var.

''Kendini seven değer veren insan başkasının da öyle olduğunu düşünür bence'' düşüncesini taşımanın erdemi ile ben de sana teşekkür ederim arkadaşım :)

Maalesef günümüzde bir çok insan normal karşılanması gereken davranışları basite indirgeyerek karakter yapılarını sokak kültürüyle özdeşleştirdikleri için bu bakış açısının erdemli sayılması pek yadırganmasa gerek.

Biz yine de olduğumuz gibi kalmaya devam edelim. Bozulan kendi bozulur.

Orası öyle zaten. Kendini koruyan yanındakileri de korumaya çalışır ya da eğitir.

Bu koşullarda işte o çok zor. Bakar mısın yaşadığımız hale? İnsanlar kendilerini unutmuş ayakta zor duruyorlar ekonomiksel olarak. Yıpranmış bir kitle var ve bu kitle düşünmeyi de bırakmış.

Kesinlikle öyle..