Hayattan keyif alıyor musunuz?

Eskiden doya doya bolca kitap okurdum; dikkatim gram dağılmadan, sabahın köründe uyanıp koşuya çıkardım terden tişörtüm üzerime yapışana dek tutkuyla koşardım. Daha sosyaldim sonra, arkadaşlarımla zırt pırt dışarı çıkar eğlenir gülerdim, filmleri takip ederdim hem gündemi.. Saatlerce politika konuşurduk Dünyayı kurtaracakmışız gibi. Sol ideolojileri savunurdum hatta :)) Artık hiçbirisini yapmıyorum. Hem fiziksel hem psikolojik sorunlarım var tedavi olacak takatim bile yok. Kilo aldım, saçım döküldü, kitaplara odaklanamıyorum. Anca uyuyorum. Nasıl geri dönerim, geri dönmeyi istiyorum ama geri dönecek enerjim yok.

Ben hayattan keyif alıyorum.
Hayat bir bahçe ve bizler ebatlarımıza göre iş ve imkanlara ulaşabiliyoruz. O bahçenin sahibine değil kendime çalışıyorum, kimse için değil kendi hayatımı idame ettirmek için kazanıyorum ve sevdiklerimle tüketip ihtiyacı olanlara kazancımdan sunuyorum. Hiç birimiz başkaları için çalışmıyoruz, başkaları için yaşamıyor ve mücadele etmiyoruz. Bunu düşünen varsa hemen evine gitsin ve dilediği gibi yaşasın. Ama dünyanın kurulum dengesi aynen budur.

İnsanı kendi haline bıraksalar insan evladı kendiyle yüzleşip bi şekilde kendini mutlu edip hayattan keyf alabilir. Ama hayatın içinde bi kısır döngü var insanı içine çeken evliyse eşi bekarsa ailesi fakirse parasızlık çirkinse yakışıklı olmamak vsvsvsv. bunlar bir şekilde insanın önüne set koyuyor bu nedenle de istediklerini bu hayatta gerçekleştiremiyorsun

Evet hayattan keyif almayı da biliyorum hayatı yaşamayı da biliyorum