Bazen hayattan gerçekten bıkıp tekrar eski ergenlik depresyonuma giriyorum, size de oluyor mu?

Hayat gerçekçi gelmiyor her ne kadar mutlu olduğum şeyler olsada veya her şeye sahip olsamda “her şey= ihtiyaç duyduğum şeyler”

Ben dost edinemiyorum yok insanları sevemiyorum aklım hala 2-3 sene öncesindeki arkadaşlıklarda keşke geri gelse zaman diyip iç geçiriyorum sadece

2-3 sene önce ağır depresyonda gibi bir şeydim Instagram grubu vardı tüm depresif ergenler doluşmuştu clmek isteyen birbirimize zarar verme fikirleri veren baya değişik bir dünyada olan bir gruptu

Sonra sigara sonra okul sonra uyku sonra canım saçma şeyler bunlar benim hayatımı oluşturan şeyler

Ama bazen içimden öyle bir şey geliyor ki ergenlik depresyonu gibi depresif şarkılar dinleyip içmek istiyorum kendime zarar vermek okulu bırakmak odamdan çıkmamak istiyorum

Ama işte eskiden nasıl yüzleştiysem hayatın öyle geçmeyeceğini şimdi de her gün yüzleşiyorum

Hay anasını nerdesiniz be eski dostlar bi bulsam tekrar sizi ne güzel oturur bir çatıda izlerdik gökyüzünü içerdik elimizdekileri gecenin sessizliğinde kaybolurduk