Anılarınız sizi hüzünlendiriyor mu, gülümsetiyor mu?

Yarısı hüzünlendiriyor, yarısı gülümsetiyor, gülümsetenler bazen “ulan ne güzel hayatım varmış, ben niye bu hale geldim” diye ağlatıyor.

Düşünmemeye çalışıyorum çünkü düşündükçe ben bunu nasıl yaptım diye başlıyorum Allah'ım al beniyle bitiriyorum😒

bazıları hüzünlendirir, bazıları hatırlayınca anlık tebessüm verir ama tekrar yaşayamayacağın için her türlü üzülüyorsun.

Genelde kötü etkiliyor yani hüzünlendirmek değilde içimde bir burukluk oluşturuyor çünkü bir şeylerin güzel olma ihtimali vardı ama olmadı

Anılar gülümsettiği gibi bir o kadar da hüzünlendiriyor. Ağırlıklı olarak gülümseten anılar önde. Özlem, mutluluk gibi duygular içerisinde oluyorum

Hüzünlendiriyor her türlü anı iyi ya da kötü düşününce ya da hatırlayınca bir özlem bur burukluk giriyor kalbime..

iyi veya kötü her anım beni biraz hüzünlendiriyor bazen sadece geçmişteki halime gidip sımsıkı sarılmak istiyorum

çok neşeli olmama rağmen hüzünleniyorum hep. takılıp kalmamam gerekse de

Anılarım başkasınınmış gibi davranarak bilinç altımı karıştırıyorum. Deliriyorum sonra güzel oluyor.

Hiçbir anım beni üzemez valla. En kötü anıları boşlar yerine güzel anıları hatırlarım.

Genelde stres ve gerilim ama komik anılarımda oldukça baskın