İnsan zaman zaman bazı kendine yakışmayacak hareketlerde bulunabiliyor. Ama önemli olan bu ayıbın farkına varabilmesi. Vardıktan sonra pişmanlık duyabilmesi. Benim de zaman zaman ben nasıl yaptım bunu dediğim şeylerim oldu. Ama çoğu zaman pişmanlık duydum. Ve bende kalması daha iyi, Ayıp olan hatalar kul ile Rabbi arasında kalırsa daha evladır.
Başkalarına yaptığım ayıplar var mı bilmiyorum. Haksız yere yaptıysam kesinlikle özür dilerim zaten. Ama haklıysam eğer gerek yok özre. Ama genel olarak kimseye bir ayıbım olmadı.
Liseye yeni geçmiştim 15 yaşındayken lise son bir çocuk ile kişisel gelişim hakkında konuşuyorduk. Konuşmaları beni hipnoz etmeye yönelikti o yaşta anlıyordum bazı şeyleri. Suratına yumruk attım. Haketti bir dahada yapamadı hergele. o zamanlar Biraz sıkıntılı bir çocuktum ilaçlar sayesinde düzelmeye başladım.
Yani aklima en cok gelen lise son sinifta iken bayan bir fizik ogretmenimiz vardi ona sinirlenip tepki olarak onumdeki kagitlari yere carpmistim kadincagiz sasirmisti birsey demedi ama ben ders sonunda gidip ozur dilemistim