Bugün son gününüz olduğunu bilseydiniz ne yapmak isterdiniz?

Gitmek istediğim yere gitmek için bilet alsam uçakta vefat ederim zaten olmaz anlamsız.

Bu yüzden son 24 saatimde herkesi tek tek aramak isterdim son kez seslerini duymak isterim sevdiklerimin.
Ama bu çokta mantıklı değil çünkü ben benimkisinin sessiz bir ölüm olmasını isterim.
Son günümde sevdiğim kimseyi endişelendirmek istemem.
Akılları endişe ve hüzün ile doluyken sevdiklerimin, Son günümü yaşayamam bile.
Bu yüzden kimseye söylemem her ne kadar haykırıp söylemek istesemde.
Son 24 saatimde kesinlikle ağlayacağım bir zaman dilimi olur o an lavanta bahçesinde yatarak ağlamayı ve lavanta kokusuyla huzur bulup bir yandan da acı çekmeyi beklerim.
Evet, bir acı son günüm olduğunu bilmenin acısı.
Beyaz bir elbise giyerdim salaş içinde rahat hissedebileceğim bir tekneye binip martıları seyrederdim ve yine ağlardım muhtemelen.
Hayvanları severdim son kez.
Sarılırdım onlara. Beslerdim onları son günümde de
Aileme de kocaman sarılır ve onlara, onları ne kadar sevdiğimi söylerdim.
En sevdiğim yemek olan "iskender"i büyük bir iştahla ağlayarak yerdim. Yanımda ayranım da olacak. Ağlıyorum yine..
Kimse neden ağladığımı bilmezdi ama ben biliyorum ışte
...
Hayatın kıymetini anlardım
Son kez lunaparka gider ve beni heyecanlandıran o aletlere binerdim
Şansıma o gün yağmurluysa, yağmurun altında bağırarak şarkı söyler ve dans ederdim
Son günüm ışte bağırarak şarkı söylemem kimsenin gözüne batar mi diye düşünmezdim
Yağmur esnasında da kafamı havaya kaldırıp iki kolumu da yukarı doğru açarak gökyüzünün güzelliğini seyrederdim
Yağmur göz yaşlarımı da saklardı hem
Ah o toprak kokusu yok mu
İçime çekerdim ve derin bir nefes verirdim.
Islak otlara yatar ve beyaz elbisemin batmasına önem vermeden, üşümekten uyuşuncaya kadar beklerdim ve güzel sıcak bir duş alıp kendimi rahatlatmak isterdim son günümde de.
Kahve içerdim soğuk bir kahve
Ve lavanta bahçesine geri döner son saatlerde gömdüğüm yere uzanırdım.
Sonra oradan kalkar kimsenin ölümü o şekilde görmesini istemeyeceğim için bir denize girer ve açıldıkça açılırdım.
Bedenim de denizden, okyanusa yol alarak sular altında kaybolurdu.
Arkama da bir mektup bırakırdım.
Ne egzantirik bir hayal gücüm varmış.