Siz ne düsünüyorsunuz acaba?

Aile ayrimciligi cok. Sizde yaz yasadiklarinizi
Yaşım 27, kilo aldim ve 80 kiloyum şu an daha önce 65 kiloydum. Tek yaşiyorum, annemde kardesimle yasiyor. Babamla annem ayri, babamla görüsmüyoruz. Simdi size ayrimciliklari yazacagim..

Kiz kardesim hep ön planda.

Ben kiloluyum o zayif.

Ben akilliyim o cahil ama daha ciddiye aliniyor, halbuki tüm aile biliyor onun mantiksiz konustugunu ve ne kadar cahil oldugunu.

Ben okudum hep 1 meslegim var ve şu an 2. Meslegimi okuyorum.., kardesim 1 meslek okudu ama hep afferin aldi aileden. Bana 1 kere afferin kizim denilmedi.

Onun yüzüne hep gülünüyor, bende her seyi elestiriliyor..

O eve para getirmiyor disarda yiyor parasini her gün cafede, barda.. ben tek yasiyorum yalniz ve ögrenci olarak kendi evimi kıt kıta gecindiriyorum.

Bazen evde yemege birsey kalmiyor ve bir ay sonunu getirmeye calisiyorum. Onlarin buzdolabini bos görünce kendi evimden yiyecek, icecek vs.. hep götürüyorum ve bütün yol 25 dakika taşiyorum torbada o yol boyunca.. bana ama 1 kere sormadilar evde nasil durumlar, karnim doyuyor mu diye.

Param olmadigi icin bu yasima kadar ehliyetimi yapamadim, ama kardesim icin ehliyetini ödediler üstüne araba aldilar.

Arabayla alışverişe gitmek istesem ,, biz senin taksi şöförün degiliz kendin git" dedikleri günden beri gururumdan arabalarina da binmiyorum. Ama ağır eşyalar aliyorum bazen ve özellikle su şiseleri vs cok agir..

Ya lanet olsun böyle aileye. Bana da yazik günah, onlarin yemekleri olmadiginda sirtimda tasidim, yeri gelince okul parami ödemedim de onlara verdim parami ve borclara girdim.

IYI INSAN OLMAKTAN BIKTIM!!! Gercekten biktim! Ama aile iste atsan atamiyorsun, satsan satamiyorsun! Cok zoruma gidiyor.

şu an bu satirlari yazarken bile agliyorum ellerim titriyor.. gercekten bana da yazik.
Insan hic mi düsünmez ve görmez onlar icin yaptiklarimi...
Ne yapacagimi bilmiyorum yani artik görüsmek istemiyorum onlarla ama bir o kadar da kiyamiyorum yani ikisi arasinda bir yerlerdeyim...