En sevdiğiniz anınız nedir?

Öğrenciydik ve çay bahçesi gibi bir yere gitmiştik. saatlerce oturmaya gitmiştik. Semaver geldi. Ama biraz ılıktı ve de çay azdı. Az daha yansın diye elimizdeki peçeteyi attık. Sonra kanaatimiz gelmedi başka kağıdımsı bi şey ve iki de kürdan attık. Çay ısınmıştı ve alttan üste devrederek çayı da çoğaltmıştık. (evde olsa içmeyi lan) Herkesin semaver normal incecik bir duman verirken bizimkisi baca gibi tütmeye başladı. Ama bizim yüzler domates gibi. Görevliler geziyor falan. Sahibi dedi ki :Baksan şuna ne var orada?

Görevli baktı ve "odun atmışlar abi" dedi. Kaynar sular döküldü 😂

Bu benim kalbime çok dokunmuştu. Annemle lokanta çalıştırıyoruz, hemen hemen ortaokul çağlarında bir kız bir erkek geldi, üst kata çıkmadı, görünür biryere oturdular. Kız, (muhtemelen çocuğun ailesinin durumu pek iyi değil) hem gizliden dertleşmeye çalışıyor, bir yandan da utandırmamaya. Dürümü de o ısmarladı yanlış hatırlamazsam. Belki size normal gelebilir ama, o an adamlığın cinsiyeti olmadığını gördüm.

Benim için hem en sevdiğim, hemde öfkeli olduğum bir an var o da geçmiş bir dönem..
O zamanlar mutluydum, şimdi düşününce de gerçekten mutlu oluyorum.. Ama mutluluğun sonlanma sebebine gelince öfke doluyorum..
Saçma sapan bisey iste